Ostatnio dodane

Idę ulicą – puste miejsca

Płaczę – puste słowa

Wierzę – puste myśli

I na cmentarzu –

puste groby.

Jestem dzieckiem lęku. Jestem dzieckiem śmierci, którą noszę w sobie. Jestem swoją własną samozagładą. Ale jeszcze jestem.

Gubię się w moim lęku.

Jak można przetrwać noc, taką noc, gdzie wszystko jest ostateczne i nieodwracalne? I nie można umrzeć. I trzeba tu być. Dlaczego musiałam umrzeć za życia?

Czasami tylko czuję, że zawadzam, że nie tutaj moje miejsce, nie wśród tych ludzi.

Choruję na śmierć. W żyłach lęk krąży zamiast krwi.

Ja tylko walczę o siebie.

Ja tylko nie chcę umierać.

Ja tylko pragnę pokochać.

Jak nie dać się sobie, jak walczyć ze sobą, co w sobie zabić, by inne żyło?

Ćpun wierzy w to, co mówi, tylko za minutę myśli już całkiem coś innego, bo osaczyło go pragnienie narkotyku, które wszystko niweczy.

Czy wytrzymam swoją samotność z wyboru?

Jasność bez światła,

Ciemność bez mroku.

Każdy z nas nosi w sobie niespełnioną

miłość.

Jestem samotnością

Jestem wolnością.

Jestem lękiem.

Jestem psychologiem.

Jestem schizofreniczką.

Jestem narkomanką.

Jestem człowiekiem.

Kim jestem?