Ostatnio dodane

My się nie zmieniamy. Doskonalimy tylko swoją istotę.

Jak możesz żyć, oddychać, poruszać się, wykonywać różne rzeczy, wiedząc, że nie ma żadnego wytłumaczenia dla życia?

Oddychamy światłem, oddychamy muzyką, oddychamy chwilą obecną.

Jestem śmiercią dżentelmenem, ubraną w jedwabie i koronki, nadchodzącą po cichu, by nagle zgasić świece. Naroślą rakową w samym sercu róży

Cywilizacje powstają i upadają, przyjacielu. (…) Dawni bogowie ustępują nowym.

Patrzysz, ale nie widzisz. (…) Jak to się dzieje, że nie potrafisz zinterpretować tego, co widzisz?

Nasze wieczne życie jest dla nas zupełnie bezużyteczne, jeśli nie dostrzegamy piękna, które nas otacza – dzieła rąk ludzi śmiertelnych.

I bóg umiera, i bóg powstaje na nowo. Tym razem jednak nikt nie zostaje zbawiony.

Z ponurych proroków wieków minionych nowy wiek uczynił głupców.

Ci, których kochasz, są po prostu tymi… których kochasz.

Ty tworzysz życie, kiedy grasz (…) Tworzysz coś z niczego. Sprawiasz, że powstaje coś dobrego. Dla mnie to rzecz błogosławiona.

Nie ma dla nas miejsca; nie ma miejsca dla Boga ani diabła; niech nadprzyrodzone będzie tylko metaforą, bez względu na to, czy mamy do czynienia z sumą w katedrze Świętego Patryka czy z operowym Faustem sprzedającym duszę, czy też gwiazdą rocka udającą wampira.