Wywiad z wampirem

Jeśli wierzysz, że Bóg stworzył Szatana, to musisz zdawać sobie sprawę, że jego moc pochodzi od Boga i że Szatan jest po prostu dzieckiem Boga, a i my tym samym jesteśmy dziećmi Boga. Nie ma dzieci Szatana, naprawdę.

Koniec końców, wszystkich nas czeka trumna (...) Leż spokojnie, moja miłości. Ta trumna jest twoją trumną. Większość z nas nawet nie wie, jak to jest być w swej trumnie. Ty już teraz wiesz!

(...) nie znamy znaczenia rzeczy, zanim sami tego nie zobaczymy! (...) Po prostu tego nie wiemy.

Zło zależy od punktu widzenia. Bóg też zabija.

Miałem dwadzieścia cztery lata, mniej niż ty teraz.

Życie... każda jego sekunda... to wszystko, co mamy.

Niech zmysły przejmą władzę nad duszą.

Jestem odpowiedzią na Twoje modlitwy.

Nasze wieczne życie jest dla nas zupełnie bezużyteczne, jeśli nie dostrzegamy piękna, które nas otacza – dzieła rąk ludzi śmiertelnych.

Dam Ci wybór, którego ja nigdy nie miałem.

Twoje zło polega na tym, że nie potrafisz być zły, a ja muszę z tego powodu cierpieć.

Zło jest zawsze możliwe. A boskość jest odwiecznie trudna do pojęcia.

Co tak naprawdę jeden potępiony może przekazać drugiej potępionej istocie?

Jedyna moc, jaka istnieje, jest wewnątrz nas samych.

Śmierć nie ma szacunku dla wieku!

[...] co to jest koniec świata, jeśli nie wyrażenie tylko, bo kto wie, czymże w ogóle jest ten świat.

Nie możesz [...] powrócić do żłobka i bawić się swoimi zabawkami, dopraszając się miłości i opieki tylko dlatego, że znasz ich wartość.

Nigdy nie wiedziałem, co to jest życie, dopóki nie zaczęło kończyć się w moich rękach [...].

Wszystkie decyzje estetyczne są tak naprawdę decyzjami moralnymi.

Jeśli można, zdradzę ci małą tajemnicę dotyczącą nie tylko wampirów, ale i generałów, żołnierzy i królów. Większość z nas wolałaby raczej widzieć kogoś martwym, niż pozwolić na to, by był on obrażany lub traktowany nieuprzejmie pod naszym własnym dachem.

- Umieram! - krzyknąłem. - Umieram!

- Każdemu się to przytrafia [...].

Dostrzegłem moich prawdziwych bogów... bogów większości z ludzi - jedzenie i picie, bezpieczeństwo w konformizmie. Popiół.

[...] stać w obliczu świętości, przed obliczem świętego... uwierzyć, że ów święty ma prawdziwe wizje. Nie. W tym przejawia się nasz egotyzm, nasza odmowa uwierzenia, że coś takiego może się wśród nas zdarzyć.