Ostatnio dodane

Szczęście jest najniepewniejszym na świecie towarem o najwyższej cenie.

Mężczyzna nie umie żyć dla miłości. Ale umie żyć dla człowieka.

Może, tak przywykliśmy do kieratu, że ta odrobina wolności wytrąca nas z równowagi.

Współczucie jest najbardziej nieużytecznym artykułem na świecie. (...) jest to odwrotna strona satysfakcji z czyjegoś nieszczęścia.

Grunt nie przywiązywać się do niczego (...). Do czego się przywiążesz, to chciałbyś zatrzymać. A zatrzymać w życiu nie można nic.

– (...) Niepotrzebna mi kobieta-towarzysz. Chcę kobiety-kochanki.

– Kiedy ja nie jestem także i tym – wyszeptała.

– A więc czymże jesteś?

– Ani tym, ani owym. Strzępem, fragmentem...

– To jest najcudowniejsze. Podnieca wyobraźnię. Takie kobiety kocha się wiecznie. Skończone doskonałości zapomina się łatwo. Wartościowe także wylatują z pamięci. Tylko fragmentów się nie zapomina.

Ja umieram. – Ja nie płaczę.

I wy chciejcie ulżyć sobie;

Prędzej, poźniej, legniem w grobie,

Nie wrócą na świat rozpacze.

A ja ni ludziom, ni Bogu!

Niech ziarno w polu przepadnie,

Niech ginie siano ze stogu,

Niech sąsiad kopy rozkradnie,

Niech trzodę wyduszą wilki!

Niemasz, niemasz Marylki!

Kochanie, ludzie to gorsza trucizna aniżeli alkohol i tytoń.

Pójdźcie, o dziatki, pójdźcie wszystkie razem

Za miasto, pod słup, na wzgórek;

Tam przed cudownym klęknijcie obrazem,

Pobożnie zmówcie paciorek.

Tato nie wraca: ranki i wieczory

We łzach go czekam i trwodze;

Rozlały rzeki, pełne zwierza bory,

I pełno zbójców na drodze.

Filarami ludzkiego społeczeństwa są: chciwość, strach i przekupstwo.

Dawniej, kiedy spać szedłem, tem słodziłem chwile,

Że skoro się obudzę, obaczę Marylę,

I dawniej spałem mile! Teraz, tutaj spać będę, od ludzi daleki,

Może ją we śnie ujrzę, gdy zamknę powieki; Może zamknę na wieki!