Trzej towarzysze

Pieniądze nie czynią człowieka szczęśliwym, ale niezwykle uspokajają.

Człowiek wpada w melancholię, kiedy rozmyśla o życiu, a staje się cynikiem, kiedy widzi, jak sobie inni z nim radzą.

(...) pasował do każdej sytuacji – zupełnie jak Biblia.

Samotność, prawdziwa samotność bez złudzeń, to stan poprzedzający obłęd lub samobójstwo.

W życiu zwycięża tylko głupi; mądry widzi przed sobą zbyt wiele trudności i traci pewność siebie, zanim zacznie działać.

Dla zranionych uczuć prawda jest zawsze czymś brutalnym, niemal nie do zniesienia.

(...) życie jest chorobą, a śmierć zaczyna się już w chwili urodzenia. Każde odetchnięcie, każde uderzenie serca jest odrobiną śmierci. Krokiem ku unicestwieniu.

(...) rum, trzeba pani wiedzieć, nie ma wiele wspólnego ze smakiem. Nie jest to właściwie trunek, przypomina już raczej przyjaciela. Przyjaciela, który nam wszystko ułatwia. Odmienia świat. A dlatego się pije w ogóle.

Urodzić się głupcem to nie wstyd. Wstyd tylko głupcem umierać.

Najgorsza chorobą świata (...) jest myślenie. Jest bowiem nieuleczalne.

Ale trzeba umieć także przegrywać. Inaczej nie można by żyć.

(...) kto jest sam, nie może zostać opuszczony.

Tylko ten, kto zawsze był samotny, może ocenić szczęście obcowania z kimś drugim.

(...) dlaczego stawia się pomniki wszelkim możliwym ludziom... Dlaczego nie postawi się raz pomnika księżycowi albo kwitnącej śliwie?

(...) nigdy, ale to nigdy, po trzykroć nigdy nie ośmieszysz się w oczach kobiety, jeżeli będziesz coś robił dla niej.

Zasady należy łamać, inaczej nie sprawiają żadnej przyjemności.

Szczęście jest najniepewniejszym na świecie towarem o najwyższej cenie.

Mężczyzna nie umie żyć dla miłości. Ale umie żyć dla człowieka.

Może, tak przywykliśmy do kieratu, że ta odrobina wolności wytrąca nas z równowagi.

Współczucie jest najbardziej nieużytecznym artykułem na świecie. (...) jest to odwrotna strona satysfakcji z czyjegoś nieszczęścia.

Grunt nie przywiązywać się do niczego (...). Do czego się przywiążesz, to chciałbyś zatrzymać. A zatrzymać w życiu nie można nic.

– (...) Niepotrzebna mi kobieta-towarzysz. Chcę kobiety-kochanki.

– Kiedy ja nie jestem także i tym – wyszeptała.

– A więc czymże jesteś?

– Ani tym, ani owym. Strzępem, fragmentem...

– To jest najcudowniejsze. Podnieca wyobraźnię. Takie kobiety kocha się wiecznie. Skończone doskonałości zapomina się łatwo. Wartościowe także wylatują z pamięci. Tylko fragmentów się nie zapomina.

Kochanie, ludzie to gorsza trucizna aniżeli alkohol i tytoń.

Filarami ludzkiego społeczeństwa są: chciwość, strach i przekupstwo.

Im mniej człowiek wie, tym łatwiej mu żyć. Wiedza daje wolność, ale unieszczęśliwia.

Byle nie wyrzekać się wolności. Jest ona cenniejsza aniżeli miłość.

Doprawdy, osobliwa historia: człowiek używa nowych i plastycznych wyrażeń tylko wtedy, gdy klnie. Jak monotonne, jak utarte wydają się przy tym słowa miłości! A jakże bogata jest skala przekleństw.

Ciężko jest znaleźć słowa, kiedy człowiek ma naprawdę coś do powiedzenia.