Zielone CytatyOstatnio dodane
Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.
Zemsta jest jak pożar. Im więcej pochłonie, tym bardziej robi się zachłanna.
wypowiada David Lurie · Trzynaście · s. 139
Ryzykuje każdy, kto cokolwiek posiada: samochód, buty, paczkę papierosów. Wszystkiego jest za mało, żeby starczyło dla wszystkich - za mało samochodów, butów, papierosów. Za dużo ludzi, za mało rzeczy. To, co jest, musi wejść w obieg, żeby każdy mógł się nacieszyć chociaż przez jeden dzień.
Jedenaście · s. 122
[...] nikt, nikt z nas nie jest gotów na śmierć, jeżeli nie ma go kto odprowadzić.
wypowiada Bev Shaw · Dziesięć · s. 105
[...] chciałbym, żebyśmy pozostali przyjaciółmi. A przewlekłe wizyty szkodzą przyjaźni.
wypowiada David Lurie · Siedem · s. 82
Dawniej bydło i kukurydza. Dziś psy i żonkile. Im bardziej wszystko się zmienia, tym bardziej trwa bez zmian. Historia się powtarza, chociaż w skromniejszej wersji. Może i historia czegoś się nauczyła.
Siedem · s. 79
Począwszy od pewnego wieku, wszystkie romanse są poważne. Tak samo jak zawały.
wypowiada David Lurie · Pięć · s. 55
[...] przestał go dziwić bezmiar ignorancji studenów: to posthistoryczni, postalfabetyczni postchrześcijanie, całkiem jakby dopiero wczoraj wykluli się z jaj.
Cztery · s. 42
[...] poezja przemawia do człowieka albo od pierwszego wjerzenia, albo wcale. Błyskawiczne objawienie i równie błyskawiczna reakcja. Jak piorun. Jak zakochanie.
wypowiada David Lurie · Dwa · s. 19
[...] mowa ludzka wywodzi się z pieśni, a pieśń - z potrzeby wypełnienia dźwiękiem tej nazbyt dużej i dość pustawej przestrzeni, jaką jest dusza człowieka.
Jeden · s. 8
Taki już ma temperament. Inny nie będzie - jest za stary, żeby się zmienić. Jego temperament ukształtował się raz na zawsze. Czaszka, a zaraz po niej temperament: dwie najtwardsze części ciała.
Jeden · s. 6
Skąd mogiem wiedzieć, że książki nie są martwe, lecz jak stworzenia przewrotne, podstępne, nieżyczliwe, bo gdy nie mogą strachem zmóc, wtedy cię kuszą, obiecują więcej, niż mogą, niby otuchy ci dodają, a zwodzą, wciągają cię w tę swoją mądrość niby jasną, przestronną jak pańskie pokoje, lecz kiedy się dobrze rozejrzysz, widzisz, żeś w zwątpienia spętany.
Rozdział 6 · s. 173
Szukasz jasności, a tymczasem mądrość ma wiele twarzy.
Rozdział 6 · s. 173



