Ostatnio dodane

Ufam i puszczam. To znaczy w każdej chwili jestem gotowa odpuścić to, co nawet najbardziej precyzyjnie sobie zaplanowałam. I jak w improwizacji jazzowej – otworzyć się na nieznane i niespodziewane… Bo, jak mawiał Louis Armstrong, nawet błąd, zły dźwięk, kiedy go odpowiednio długo przytrzymać, otwiera drzwi nowym, niezwykłym harmoniom.

Nie szukaj potwierdzenia własnej wartości tam, gdzie nie warto.

Każda chwila sprawdza, czy naprawdę ufam. Każdy nowy trud, nowe cierpienie, nowe wyzwanie, nowy człowiek na mojej drodze, to nowy wybór: – Jezu, ufam! Albo i: Jezu… nie ufam Tobie!

Zaczynaj tu, gdzie jesteś. Z tym, co masz. Wsłuchaj się w głos, który podpowiada ci, dokąd masz pójść. Kiedyś, gdy spojrzysz wstecz, wszystkie punkty ułożą się w klarowną drogę. Teraz tylko zaufaj. Rób to, co kochasz. Jeśli jeszcze nie wiesz, co kochasz – szukaj tego. Nie odpuszczaj.

To, co jest, jest. A to, co myślisz, że jest, niekoniecznie jest.

Żadna roślina w naturze nie jest pozbawiona grzybów – stanowią one część roślinnej istoty tak samo jak liście czy korzenie.

Kochaj, to ufaj. Ufaj, to puść.

Może od „czemu ufam?”, ważniejsze jest, by skupić się na „KOMU ufam?”

Grzyby zombie istniały już w eocenie, 48 milionów lat temu. Możliwe więc, że grzyby manipulują zwierzęcymi umysłami, odkąd pojawiły się pierwsze umysły, którymi można było manipulować.

Myśl inaczej. I proś bez limitów.

Jak mam zaufać Bogu i innym, kiedy nawet sobie tak często nie ufam?

Wybierz twoją historię i zmień Historię.