Ostatnio dodane

Czas tuż po wschodzie słońca to najbardziej intymna, osobista pora dnia. To czas samotności i radowania się ciszą.

O seksie się nie zapomina, rozumiesz? Ludzie udają cywilizowanych, biorą udział w życiu publicznym, ale zawsze ich żrą te potajemne pragnienia i romanse.

Możesz robić wszystko, co chcesz, albo to, co należy. A to niekoniecznie to samo.

(…) jaki sens robić coś, jeśli nie mówisz ludziom, dlaczego to robisz?

Różnie mogą się plątać koleje miłosnej tragifarsy. Ale na koniec i tak jedna strona będzie się czuła oszukana, a druga wyzyskana.

(…) śmierć własna, nawet najgłupsza, jest niczym w porównaniu z patrzeniem na cudzą śmierć. Jest niczym wobec wodospadów żalu nad sobą i własnym sieroctwem, jaki wywołuje śmierć w tych, którym póki co udało się przeżyć. Niczym wobec lęku oczekiwania na własny koniec, z jakim po śmierci kogoś bliskiego pozostają żywi.

(…) przeszłość jest mitem, a teraźniejszość mizerią.

Większość ludzi sądzi, że najlepszy przyjaciel to ktoś, kto akceptuje nas takimi, jacy jesteśmy. Niestety to dość niebezpieczne przekonanie (...). – Chłopak, który pracuje w miejscowym fast-foodzie, również w pełni nas akceptuje, ale tylko dlatego że tak naprawdę w ogóle go nie obchodzimy. Prawdziwy przyjaciel pragnie, byśmy w pełni rozwinęli własny potencjał. Prawdziwy przyjaciel stara się ujawnić nasze najlepsze cechy.(...) – Najlepszy przyjaciel (...) zawsze będzie mówił wam prawdę... Mądry przyjaciel pokaże wam inny punkt widzenia.

Kiedy popełniamy błąd (...) zazwyczaj wystarczy przeprosić, by załatwić całą sprawę. Czasami jednak przeprosiny nie przynoszą spodziewanych efektów i większość ludzi nie ma pojęcia, dlaczego tak się dzieje. A powód jest całkiem prosty: najwidoczniej to, co zrobili, nie było błędem, zwykłą pomyłką, ale świadomym wyborem... Wiele osób nie dostrzega różnicy między jednym a drugim.

(…) jeśli chcemy prawdziwej opowieści o nas, musimy sami zacząć pisać. Niemi nie mają racji. Trzeba pamiętać, że wszyscy i zawsze mówimy wyłącznie o sobie. Czy dramat samotności nie na tym właśnie polega? Że wszyscy i wiecznie chcą opowiadać o sobie, a nikt i nigdy nie chce tego wysłuchiwać? To chyba znana myśl?

Najtrudniejsza jest nieobecność.

Zupełnie bez sensu jest martwić się o to, na co kompletnie nie mamy wpływu.