Ostatnio dodane

Rodząc dzieci, nie wiemy, na co się porywamy. Dziecko to takie stworzenie, które wyczuje i wykorzysta przeciw nam wszystko, każdą słabość i każdą walczącą słabość. Dzieci, z zasady, powinny się rodzić wyłącznie herosom.

Pisarzem zostaje się tylko dlatego, że znacznej grupie ludzi czytającej egocentryczne wynurzenia udaje się egocentrycznie je odczytać. Mówi się wtedy nawet, że autor poruszył temat uniwersalny i ujął go w sposób uniwersalny.

A miłość prawdziwa? Szybko przekonałam się, że miłość prawdziwa to uczucie, które najbezpieczniej przeżywa się w pojedynkę.

Zapewne wielkość szczęścia, które się odczuwa, jest wprost proporcjonalna do lęku i bólu, który nastąpił wcześniej. Dlatego, odpukać, nie prosiłabym raczej Boga o szczęście. A nawet o ulgę prosiłabym z pewnym wahaniem.

[Kobiety] Mamy doświadczenie mędrców, poglądy cyników, a do tego wieczną gotowość i nadzieję pensjonarek.

Pamiętaj, przebaczenie wiąże się z przeszłością, a zaufanie i szacunek z przyszłością. Przebaczenie zależy od innych i może być ci darowane, ale już zaufanie i szacunek zależą od ciebie... I musisz je sobie zdobyć.

Zgadzam się z Beą, która twierdzi, że związek to relacja dwóch tragedii. Dla przetrwania relacji jedna strona musi stale chować swoją tragedię w kieszeń. (I tą stroną, jak każe tradycja, pozostaje strona żeńska).

W gruncie rzeczy każdy z nas albo właśnie przechodzi kryzys, albo z niego wychodzi, albo zmierza w jego kierunku.

Dwójkę ludzi musi łączyć coś więcej niż namiętność, ponieważ życie składa się z wielu różnych momentów, nie tylko z chwil bardzo intymnych. Inaczej losy zakochanych potoczą się mniej więcej tak: może po trzech miesiącach, a może po trzech latach, ale kiedyś na pewno, atrakcyjność fizyczna przestanie odgrywać tak ważną rolę, za to znaczenia nabiorą inne sfery wspólnego życia.

Czy jest aż taką zbrodnią posiadanie przekonania, że własną wyjątkowością zasłużyliśmy sobie na to, co mamy? Przecież takie poglądy występują powszechnie – rzecz jasna wśród tych, którym całkowitym przypadkiem uda się zdobyć co lepsze kąski. Czy nie w tym tkwi istota zarówno liberalizmu bogatych, jak i przeświadczenia wierzących o boskiej predestynacji?

Mężczyźni opuszczają dziecięcość i w sposób naturalny przechodzą ze strony biernej na czynną. A z kobietami jest inaczej. Jak gdyby kobiecość była przedziwnym tworem, stanem pośrednim między dziecięcością a męskością. Między stroną bierną a czynną. Kobiety biorą na siebie cały mozół strony czynnej. Zwykle bardziej i zawsze dużo wcześniej. A mimo to dalej tkwią w przestrzeni cudzych poczynań. I wszystko, co można dla nich zrobić, to oplakatować hasłami ze społecznych kampanii – mężczyzno, nie rań mnie, nie pij, nie bij, nie molestuj, nie wykorzystuj moich uczuć. Szanuj.

Anna przekonuje się ostatecznie, że wszędzie tam, gdzie ona okazuje się wklęsła, inni natychmiast się uwypuklają.