Guillaume Musso

Co do mnie, ponieważ nie byłem ani z niej wyleczony, ani od niej odzwyczajony, cóż – poległem. Widok jej sprawił mi wielki ból. Kiedy mnie opuściła, zabrała ze sobą wszystko to, co miałem w sobie pozytywnego: nadzieję, zaufanie i wiarę w przyszłość. gdy jej uśmiechnięta barwna postać znikła z mego życia, stałem się pustynią. Zabiła moje serce pozbawiając je na zawsze umiejętności kochania. moje życie wewnętrzne stało się wypaloną ziemią, taką, na której nie rosną drzewa, nad którą nie fruwają ptaki i gdzie wiecznie panuje styczniowe zimno. (…), jedynie czego chciałem to otumanić się lekarstwami, żeby nigdy nie wracać do bolesnych wspomnień.

Kochać to znaczy mieć nadzieję na wygraną, stawiając wszystko na jedną szalę.

Bo człowiek jest najsilniejszy wtedy, gdy stacza swoją ostateczną bitwę.

Krzywda boli, ale nie niszczy. Problemem jest osamotnienie, do którego prowadzi krzywda.

Często nie zdajemy sobie sprawy z wagi problemów obciążających istoty nam najbliższe, pomyślał ze smutkiem.

Nie ma ludzi, którzy niczego się nie boją.

Jedna z moich znajomych mawia, że „nie ma problemów, są tylko rozwiązania”.

Należy przeżyć swoje życie, spoglądając przed siebie, ale rozumie się je tylko wtedy, kiedy spojrzy się wstecz.

Krwi nie zmywa się krwią lecz wodą.

Zostaliśmy stworzeni wyłącznie przez tych, którzy nas kochają, i przez nikogo więcej.