George R.R. Martin

Sen jest dobry (…). Ale książki są lepsze.

(…) jeśli Mur kiedyś upadnie, zgasną wszystkie ognie.

To odważni ludzie – rzekł ser Balonowi głosem pełnym podziwu. – Chodźmy ich zabić.

Kochałem dziewczę rude jak jesień (…). Co miało zachód słońca we włosach.

Pieśń już zaśpiewana, wino rozlane, a dziewka w ciąży.

Niezachwiani, Nieugięci, Niezłomni.

(…) zmarłych lepiej zostawić w spokoju.

Tak wiele przysiąg… Ciągle każą człowiekowi coś przysięgać. Broń króla. Bądź mu posłuszny. Dochowuj jego tajemnic. Wykonuj jego polecenia. Oddaj za niego życie. Ale słuchaj ojca. Kochaj siostrę. Broń niewinnych. Opiekuj się słabymi. Szanuj bogów. Przestrzegaj praw. Jest tego zbyt wiele. Bez względu na to, co człowiek uczyni, musi złamać jakiś ślub.

Mała łyżka zwycięstwa uspokaja żołądek przed bitwą.

Wierni najemnicy to taka sama rzadkość, jak kurwy dziewice.

Zmarli są na pewno nudni i ciągle utyskują. Ziemia jest za zimna, mój nagrobek powinien być większy, dlaczego on ma więcej robaków ode mnie…

Uprzejmość jest zbroją damy.