Cytaty
Mniej bezpiecznie czułem się wśród ludzi niż pośród zwierząt [...]
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 10. · s. 25
Spojrzyj na tych wyznawców wszelkich wiar! Kogo nienawidzą najbardziej? Tego, kto burzy ich tablice wartości, burzyciela, obrazoburcy - tym zaś jest twórca.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 9. · s. 24
Kto karmi głodnego, krzepi własną duszę: tak mówi mądrość.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 8. · s. 22
Pragnę nauczać ludzi, jaki jest zamysł ich bytu; zamysłem jest nadczłowiek, błyskawica z ciemnej chmury człowieka.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 7. · s. 21
[...] nie ma tego, o czym mówisz: ani diabła, ani piekła. Dusza twa zemrze prędzej jeszcze niż twoje ciało, nie lękaj się zatem niczego.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 6. · s. 20
Nadchodzi czas godnego największej wzgardy człowieka, który sam sobą już nie będzie umiał gardzić.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 5. · s. 17
Trzeba jeszcze mieć w sobie chaos, aby móc zrodzić tańczącą gwiazdę.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 5. · s. 17
Miłuję tego, kto nie chce mieć zbyt wielu cnót. Jedna cnota jest nią bardziej niż dwie, bardziej jest bowiem węzłem, na którym ów dopust zawisa.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 4. · s. 15
Co w człowieku wielkie, to że jest mostem, a nie celem; co w człowieku można miłować, to że jest on przejściem i zejściem.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 4. · s. 15
Człowiek jest liną, zawiązaną między zwierzęciem a nadczłowiekiem, liną ponad przepaścią.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 4. · s. 15
To nie grzech wasz - to wasze umiarkowanie woła o pomstę do nieba, wasze skąpienie nawet w grzechu woła do nieba!
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 3. · s. 14
Zaprawdę, brudną rzeką jest człowiek. Trzeba być morzem, aby móc przyjąć brudną rzekę, samemu się nie brukając.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 3. · s. 13
