– Chciałem kłuć żelazo, póki gorące. Każdy dzień był mi na wagę złota! (…) – Bolesławie, a czy ty kiedyś… — Elżbieta Cherezińska
– Chciałem kłuć żelazo, póki gorące. Każdy dzień był mi na wagę złota! (…)
– Bolesławie, a czy ty kiedyś byłeś w kuźni?(…)
– Byłem.
– A patrzyłeś, jak się kłuje podkowy czy miecze?
– Nie pamiętam …
– Bo jak się kuje podkowy, to od razu, z jednego kawałka. Nagrzewa się, wygina, chwila machania młotem i jest. A jak ma powstać miecz, to kowal kuje, kuje, a potem chłodzi żelazo. I później znów kuje, kuje i chłodzi. I tak po wielokroć.
s. 142Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Wojna wyzwala w człowieku bestię, ale tylko tę, którą nosi w sobie od urodzenia.
s. 111
Historia to polityka, tyle że widziana z dystansu. Historia to ludzie, których ożywiamy, wyciągając spod płyt grobowców. Nie, nie jestem wariatką, do której obcy mówią nocami. Oni ani nie są dla mnie obcy, ani nie są dla mnie historią. Tysiąc lat? Nie szkodzi.
s. 7
Chłopiec staje się mężczyzną nie wtedy, gdy pierwszy raz bierze do ręki miecz, nie wtedy, gdy pierwszy raz bierze do łoża kobietę, ale wtedy, gdy zabija w duchu swoją matkę.
s. 80
