Christopher Paolini

O, płynna kusicielko pod lazurem nieba,

Twój złocisty przestwór przyzywa mnie, wzywa.

Żeglowałbym po nim bez końca,

Gdyby nie elfie dziewczę,

Które przyzywa mnie, wzywa

I krępuje mi serce białymi jak lilie więzami,

Których nic zerwać nie zdoła poza jedynym morzem,

Na zawsze rozdartego między falami i puszczą.

Najcięższe brzemię przywódcy to odpowiedzialność za podlegających ci ludzi.

Miłość, rodzina, niezwykłe czyny – wszystko znika, pozostawiając pustkę.

Po pierwsze, nie pozwólcie, by ktokolwiek zawładnął waszym ciałem bądź umysłem. Dołóżcie wszelkich starań, aby wasze myśli pozostały swobodne. Nawet wolny człowiek może być bardziej skrępowany niż niewolnik. Służcie ludziom w potrzebie uchem, lecz nie sercem. Okazujcie szacunek tym u władzy, lecz nie podążajcie za nimi ślepo. Osądzajcie, kierując się logiką i rozumem, lecz nie komentujcie głośno. Nie uważajcie nikogo za lepszego od siebie, bez względu na to, kim jest w życiu. Traktujcie wszystkich uczciwie, by nie narazić się na zemstę. Rozważnie wydawajcie pieniądze. Bądźcie wierni swym przekonaniom, a inni was wysłuchają. A co do miłości… moja jedyna rada brzmi: bądźcie uczciwi. To najpotężniejsze narzędzie, otwierające serca i zyskujące przebaczenie.

Obyś ty, który tu wchodzisz, pojął swą ulotność i zapomniał o więzi łączącej cię z tym, co ukochałeś.

Wiedza nie ma wpływu na istnienie. Nie wiedziałem, że istniejesz, póki nie wpadłeś tu i nie przerwałeś mi drzemki. Nie oznacza to jednak, że wcześniej nie byłeś prawdziwy.

Ci, których kochamy, są dla nas często najbardziej obcy.

– Weźmiemy konie, ale musisz je kupić. Ja nie mam pieniędzy i nie chcę znów kraść. To złe.

– Zależy od punktu widzenia – poprawił Brom z lekkim uśmieszkiem.

Życie to coś więcej niż nieustanna wojna.

Szanuj przeszłość, nigdy nie wiesz, jak może na ciebie wpłynąć.

Dobry kompromis złości wszystkich bez wyjątku.

Niewiedza to istotne błogosławieństwo.