Cytaty o życiu

122 cytaty · 49 autorów

Cytaty

  1. Życie jest jednym wielkim rozczarowaniem.

    XV · s. 138

  2. Nie lubię żyć bezplanowo, z dnia na dzień.

    s. 91

  3. Życie nie jest za darmo - narodziny stanowią pierwszy rachunek, należy zatem płacić wszystkie następne, aby odsunąć jak najdalej ostateczny koniec.

    wypowiada Narrator · Część pierwsza, rozdział 4 · s. 31

  4. Zweryfikowany 100%

    Powiadają, że baseball to metafora życia. Patrząc na linie główną, Myron uznał, że coś w tym jest. Że linia oddzielająca dobro od zła niewiele się różni od tej na boisku. Zrobiona z substancji tak nietrwałej jak wapno, z upływem czasu zanika. Wciąż trzeba ją poprawiać. Gdy przejdzie po niej odpowiednio wielu graczy, rozmazuje się i zaciera tak bardzo, że to, co prawidłowe, zmienia się w przekroczenie i vice versa - podobnie w życiu, też czasem nie sposób odróżnić dobra od zła.

    Rozdział 38 · s. 374

  5. Podobno życie jest nieustępliwe. Wystarczy dać mu ledwie cień szansy, a rozwija się i istnieje wszędzie, nawet w miejscach najbardziej niegościnnych i kompletnie nieprawdopodobnych.

    6. Czas i łowca · s. 75

  6. Oto, nie można przecież uważać za człowieka, jak należy tego, którego serce nie bije żywym tętnem, ani z bólu, ani też z radości.

    Tętniące serce · s. 7

  7. Nigdy nie wiedziałem, co to jest życie, dopóki nie zaczęło kończyć się w moich rękach [...].

    Część I · s. 93

  8. [...] oddaj się życiu wprost, bez rezonerstwa; nie bój się: ono samo wyniesie cię na brzeg i postawi na nogi.

    s. 472

  9. Życie [...] jest jak fala morska. Utrzymasz się na grzbiecie – wyrzuci cię na bezpieczny brzeg; nie utrzymasz się – poniesie cię coraz dalej od brzegu.

    Część 2: Zapiski z martwego domu · s. 249

  10. Czekanie jest w nas czymś stałym. Często, wie pan, nie uświadamiamy sobie tego, że od urodzenia do śmierci żyjemy w stanie oczekiwania.

    s. 253

  11. Życie i tak jest długiem, choćbyś nikomu nie był nic winien, od nikogo nic nie pożyczał.

    s. 211

  12. Życia, choćby nie wiem, ile się przeżyło, też się nie rozumie.

    s. 62