Cytaty o sztuce

[...] ten, kto kocha posąg, nie kocha gliny ani cegły, ni brązu, tylko zamysł rzeźbiarza.

Potrzeba twórczości, tj. narzucania otoczeniu swej wizji świata, jest jedną z zasadniczych cech człowieka.

Tylko żal wysubtelnia formę. Ci, w których buzuje nadzieja, nie mają stylu. Pozytywna obsesja teraźniejszości i przyszłości stawia ich poza granicami sztuki.

Dzieło przechodzi trzy fazy: pierwsza stoi pod znakiem żarliwych, druga - ciekawych, trzecia - profesorów.

Okropność w dziele artystycznym powinna uwzniaślać; jeśli pozostawia uczucie niemiłe, to znaczy, że jest marnej jakości.

Nie ma dzieła, które nie odwróciłoby się przeciwko swemu autorowi: poemat zmiażdży poetę, system - filozofa, wydarzenie - człowieka czynu.

Ekspresja przychodzi na świat po trupie swego twórcy.

Sztuka wyprowadza cię na zewnątrz. Sztuka czyni cię normalnym, normalnym na duszy i na ciele.

Trzeba coś stworzyć, zanim będzie można się tym dzielić.

Wybaczam większości ludzi brak talentu, może dlatego, że sam otrzymałego go niewiele [...]. Ale nie artystom.

Artysta, który twierdzi, że jest niezrozumiany, niemal zawsze jest złym artystą, którego, niestety, zrozumiano.

Lubię sztukę, która coś pokazuje. Ale większość z tego, co widuję, głosi piękno albo prawdę, której tam nie ma. Możliwe, że istniały w zamiarze, ale zabrakło talentu, by je przekazać.