Cytaty o strachu

Nic nie jest gorsze niż poczucie nienaruszalności, które wydaje człowieka na pastwę jego lęków.

Strach łatwo się ulatnia.

Pamiętaj, co Wergiliusz mówi pielgrzymowi. To lęk jest największą przeszkodą w drodze.

Agassiz jest zbyt mądry (…). Jeszcze pana opuści. Może pan być pewien! Tym, którzy boją się myśleć, myśl i tak zawsze będzie zagrażać.

Bez względu na to, jak wykształcony jest człowiek, zawsze będzie miał takie podejście do przesądów, jak ta Francuzka do duchów: „Je n’y crois pas, mais je les crains” – Nie wierzę w duchy, ale mimo to się ich boję.

Strach jest wytworem wyobraźni. To kara, cena, jaką płaci się za wyobraźnię.

W głębokich jaskiniach umysłu wciąż kryją się potwory, które nas pożerają.

Stworzenie, które się boi, nie chce być z ludźmi, jak mu coś jest.

Nie ma ludzi, którzy niczego się nie boją.

Myślę, że strach, jaki odczuwa człowiek stojący nad przepaścią, w rzeczywistości jest raczej tęsknotą. Tęsknotą za tym, żeby rzucić się w dół – albo lecieć z rozpostartymi ramionami.

Przyznanie się do strachu nie jest oznaką słabości, Du Chaillu.

Jeśli się boisz, że coś może okazać się prawdą, to znaczy, że dopuszczasz taką możliwość. A dopuszczanie możliwości czegoś to pierwszy krok do uwierzenia w to.