Cytaty o spokoju

105 cytatów · 73 autorów

Cytaty

  1. O, bogowie, o, bogowie moi! Jakże smutna jest wieczorna ziemia! Jakże tajemnicze są opary nad oparzeliskami! Wie o tym ten, kto błądził w takich oparach, kto wiele cierpiał przed śmiercią, kto leciał ponad tą ziemią dźwigając ciężar ponad siły. Wie o tym ten, kto jest zmęczony. I bez żalu porzuca wtedy mglistą ziemię, jej bagniska i jej rzeki, ze spokojem w sercu powierza się śmierci, wie bowiem, że tylko ona przyniesie mu spokój.

  2. – On przeczytał utwór Mistrza – zaczął mówić Mateusz Lewita – i prosi cię, abyś zabrał Mistrza do siebie i w nagrodę obdarzył go spokojem. Czyż trudno ci to uczynić, duchu zła?

    – Nic dla mnie nie jest trudne – odpowiedział Woland – i ty o tym dobrze wiesz. – Milczał przez chwilę, po czym dodał: – A dlaczego nie weźmiecie go do siebie, w światłość?

    – On nie zasłużył na światłość, on zasłużył na spokój – ze smutkiem powiedział Lewita…

  3. Ten cichy ogród o ścieżkach bezludnych

    Był mi prawdziwym ukojeniem ciszy —

    Gdzie krzyków życia ni zjaw jego brudnych

    Oko nie dojrzy, ucho nie dosłyszy.

  4. Sprawia mi przyjemność myśl, że może w nocy umarłem i że to właśnie jest śmierć – stan wszechogarniającego spokoju.

  5. Dziesiątki tysięcy wśród naszej rasy nie mają wcale pojęcia, co to jest właściwie spokój i przeraziliby się śmiertelnie, gdyby kiedykolwiek rzeczywiście osiągnęli ten stan, mający w sobie coś z rozmarzającej magii.

  6. Miłość jest końcem i cichym zaprzestaniem naturalnego ruchu wszelkich ruchomych rzeczy; poza nią nie ma już ruchu.

    s. 50

  7. Ty zawołałeś, zakrzyknąłeś i przebiłeś się przez moją głuchotę. Ty rozbłysnąłeś, zajaśniałeś i rozproszyłeś moją ślepotę... Ty mnie dotknąłeś i zapragnąłem żarliwie Twojego pokoju.

    s. 240

  8. Prawda, jak trudna by nie była, przynosi opanowanie.

  9. Nie chcę umierać, ale kiedy Strayhorn dał mi wybór pomiędzy zrozumieniem prawdy a fizycznym ocaleniem, pomyślałem: „Czym jest przetrwanie, jeżeli niczego nie będę pojmował? Lepiej więc dowiedzieć się czegoś”. Czyż nie jest to właśnie to, czego uczą nas religie? Chrystus miał w sobie wewnętrzny spokój; i Mahomet, i Budda, i święci... Taką równowagę osiąga się jedynie dzięki zrozumieniu, a nie przez przeżycie jeszcze dziesięciu kolejnych lat.

  10. Czy mądrze jest oczekiwać, że ktoś powie mi, co mam zrobić, żeby zyskać miłość i spokój?

  11. (…) jedynym naprawdę łatwym dniem jest ten, który każdego wieczoru, zapadając w niespokojny i przerywany sen, udaje mu się zostawić za sobą.

    s. 321

  12. Zmęczenie przemoże najgorszy niepokój, a sen w najgorszej męce bywa ulgą.

    s. 109