Cytaty o pokorze

Skąd bierze się moja pokora? A stąd, że zasiadam do stawiania znaczków na papierze w nadziei, że coś wyrażę, umiem na tym spędzać całe dnie, ale kiedy postawię kropkę, widzę, że nie wyraziłem nic.

Jestem wystarczająco dumny z tego, co jednak wiem, aby przyznać z całą skromnością, iż nie wiem wszystkiego;

Tylko mądrość umie się ukorzyć.

Pamiętaj, co masz do zrobienia, i zapomnij, czego już dokonałeś.

Uświadomiona skromność przestaje być skromnością.

Cechą wielkich ludzi jest to, że stawiają innym o wiele mniejsze wymagania niż sobie.

Skromnie przyjmować, spokojnie tracić.

Lubię siedzieć nisko [...] upadek nie jest wówczas tak niebezpieczny.

[...] najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o własnej małości.

Jacyż mali się czujemy, i my, i nasze marne ambicyjki oraz dążenia, wobec żywiołowych sił Natury!

Dżentelmen nie powienien opowiadać na prawo i lewo, jak dba o formę.

Zdolni ludzie potrafią się nauczyć nawet pokory.