Cytaty o poezji

Kochać coś - znaczy dla poety: wprowadzić to coś do swojej wyobraźni, ogrzewać i hołubić, bawić się tym, przepoić je własną duszą, ożywić własnym tchnieniem.

Żeby napisać mądry wiersz trzeba wiedzieć więcej niż jest w nim wyrażone. Świadomość wyprzedza jakiekolwiek środki wyrazu. I ten żal, że zostajemy w pamięci ludzi głupszymi niż byliśmy w naszych chwilach ostrego zrozumienia.

Poetów nie ma.
Jest tylko moment nieuwagi.

W każdym rzetelnym człowieku tkwi poeta, ujawnia się on w pisaniu, czytaniu, mówieniu lub słuchaniu.

Poeta, który zna dobrze jednego człowieka, może odtworzyć stu.

Warto umrzeć
dla takiego wiersza
któremu
nie dowierza śmierć.

Kto bez tego szału Muz do wrót poezji przystępuje, przekonany, że dzięki samej technice będzie wielkim artystą, ten nie ma święceń potrzebnych i twórczość szaleńców zaćmi jego sztukę z rozsądku zrodzoną.

[...] najbardziej poetyckie jest właśnie to, co nie może być spisane.

Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera. Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom. Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią.

[...] w trakcie tworzenia wiersz zmierza ku unicestwieniu.

Zieleń w naturze to jedna sprawa, zieleń w poezji - inna.

[...] rozsadzała mnie radość. Tak właśnie wielcy poeci dostrzegają każdą rzecz po raz pierwszy. Każdego ranka odkrywają świat, a właściwie nie odkrywają go, lecz tworzą.