Cytaty o pamięci

Gdyby tak można odmłodzić człowieka, jak drzewo. Ściąć z niego złe wspomnienia, zeskrobać cały ból, wszelkie rozczarowania, jak martwą tkankę; poobcinać błędy, głupie decyzje, pomyłki, prześwietlić myśli.

[...] nie wiem, co to znaczy: po kolei - według dat? Nie pamiętam dat. Zresztą, co to za porządek - daty. Życie układa się w głowie raczej według kolorów i męczących szczególików.

— Gdybym tak chciała spisać swoje wspomnienia, to jak miałabym to zrobić? — mówiłam dosyć zmieszana.

— Trzeba siąść przy stole i zmusić się do pisania. Samo przyjdzie. Nie można cenzurować. Trzeba pisać wszystko, co przychodzi do głowy.

[...] jeśli nie pamięta się swoich występków, umysł wypełnia luki i do głowy przychodzą najgorsze rzeczy...

[...] jeżeli ktoś umarł, to jeszcze nie powód, żeby go przestać lubić, zwłaszcza jeżeli to był ktoś tysiąc razy sympatyczniejszy niż inne znajome osoby, które żyją.

Wybiórcza pamięć to jeden z głównych grzechów starości [...].

[...] alzheimer [...] największy postrach każdego człowieka, który zawsze zarabiał na życie intelektem.

[Śmietnik pamięci] jest największym atutem każdego pisarza.

[...] dla młodych tragedie, które się nie wydarzyły, to tylko sen.

Wspomnienia: one są rzeczywistością.

Psycholodzy bywają często niewiarygodnymi, wprost celowymi głupcami, jednakże mają absolutną rację, podkreślając straszliwą trwałość pewnych wspomnień. Żerują one na umyśle człowieka niczym ohydne pijawki, a właściwe słowa [...] są w stanie momentalnie je ożywić, zmienić w wijącą się gorączkowo masę robactwa.

Wieczność to nie istota rzeczy; jedno, co warto wiedzieć, to że kiedyś mieliśmy siebie.

Są rzeczy, które przebijają się przez połacie pamięci, rzeczy, które człowiek nosi w sobie, chociaż nie są niezbędne, rzeczy, które ciągną w dół, ale nie można się uwolnić od ich balastu, bo jedyny sposób wyrzucenia ich za burtę to samemu skoczyć do morza.