Cytaty o czasie
355 cytatów · 165 autorów
Cytaty
Zapewniam (…), że nie ma znaczenia, ile czasu upłynęło: tragedie są zawsze młode.
Czas istotnie jest dziwny. Przenosi rozmaite rzeczy w odległe miejsce, do którego nie mamy dostępu, choć nadal wywierają one stamtąd na nas swój magiczny wpływ.
Czas jest dziwny. Jego dziwność wynika przede wszystkim z tego, że oswoiliśmy się z nim. Nie mija ani jeden dzień, w którym nie zwrócilibyśmy na niego uwagi. Mierzymy go, ale nie możemy go zobaczyć. Równie ulotny jak dusza, jest zarazem uniwersalnym zjawiskiem fizycznym. (…) Naukowcy i filozofowie dyskutowali na ten temat, nie doszli jednak do porozumienia. Czas wydaje się bowiem przywdziewać rozmaite maski zależnie od tego, jak go badamy, a nawet jak go doświadczamy.
Oto człowiek, który wie, że czas i pociągi nie czekają na nikogo.
Po raz pierwszy w jego życiu czas zaczął biec szybciej, niżby sobie tego życzył, ale tym razem nie mógł uciec w sen minionych lat. Karty zostały rozdane, ale tym razem nie wiedział, w jakiej grze bierze udział.
Podczas ulewnych deszczy zawsze miał wrażenie, że czas staje w miejscu. Jakby następowało zawieszenie, swego rodzaju antrakt, podczas którego można było spokojnie odłożyć to, co się akurat robiło, by po prostu stanąć przy oknie i całymi godzinami patrzeć ze zdziwieniem na ten spektakl opadającej bez końca kurtyny łez.
Czas, mój drogi Maksie, nie istnieje; jest czystą iluzją. Nawet twój przyjaciel Kopernik odkryłby to, gdyby nie zabrakło mu właśnie czasu. Cóż za ironia losu, nieprawdaż?
Czas leczy wszystko, pomyślałem, wszystko oprócz prawdy.
Ta właśnie nieodwracalność zdarzeń napawająca ludzi Zachodu trwogą przed przemijaniem uczyniła z nich niewolników czasu. Zgodnie zaś z mądrością Wschodu upływ czasu jest jedynie wymysłem, będącym źródłem prawie wszystkich ludzkich cierpień.
s. 92
Mamy takie powiedzenie, że czasu nie mierzy się jedną miarą, że czas może być jak mróz, albo jak błyskawica, jak łza, jak oblężenie, burza, zachód słońca, a nawet jak kamień.
Światy i ludzie nie mogą istnieć w oderwaniu od czasu, choć czas może istnieć bez nich.
Czas jest najstarszy ze wszystkiego i chodzi wolno.
s. 62
















