Susana Fortes

W pewnym wieku tak właśnie jest. Niewinność sprzymierza się z marzeniami. Potem przychodzi życie i daje nam w kość, ale są rzeczy, których nigdy się nie zapomina

Zawsze ktoś czatuje z drugiej strony prawdy i dlatego zapomnienie zawsze jest daremne.

Ciekawe, jak pod koniec życia wszystko wraca. Ludzie starsi za dużo śnią, być może dlatego, że ich myśli nie mają już przyszłości.

Potrzeba wiedzy, jest dla pewnych osób namiętnością silniejszą niż jakakolwiek doczesna przyjemność

To było bardzo dawno (… ) – Ale pewne rzeczy trwają, choćby minęło nie wiedzieć ile czasu. (…) Wewnątrz bólu istnieje ślepe poczucie krzywdy, trudna do okiełznania wrogość wobec świata.

Choroba umysłowa zawsze budziła w nim szczególny rodzaj obawy, bo wiedział intuicyjnie, że szaleństwo jest nieodłączną częścią przenikającej wszystko jakby wspólnej duszy.

We wszystkich spiskach dzieje się podobnie, zawsze jest ktoś, kto pociąga za sznurki, i inni, którzy się temu poddają, ale o tym już wiesz, to żadna nowość. (…) Projekty, idee, absolutna lojalność, wszystko w końcu wylatuje w powietrze. Jest to coś tak oczywistego jak ukrzyżowanie.

Nigdy nie wiesz, co jest lepsze. Milczysz latami, sądząc, że w ten sposób kogoś chronisz, a tymczasem twoje starania przynoszą rezultaty dokładnie odwrotne.

Czasem osobę, która jest najbliżej nas, znamy najmniej.

Dzięki podróżowaniu można lepiej przyjrzeć się samemu sobie z zewnątrz.

Wielu artystów i pisarzy, którzy zarabiali na życie pędzlem albo piórem, musiało kupczyć pochlebstwami i pochwałami, tego rodzaju poddaństwo istnieje nie od dziś.

Zdarza się, że przeszłość przycupnie na skrzyżowaniu ulic i każdy, kto jest na to bodaj trochę uwrażliwiony, może ją wyczuć za plecami w postaci czyjejś obecności. Są to, podobnie jak węch u tygrysa, podstawe oznaki naszej zwierzęcej natury, ostrzegające przed tym, co się dzieje lub za chwilę może się wydarzyć, lecz nasz mózg rzadko daje posłuch takim wskazówkom, przedkładając rozum nad instynkt.