Stephen King

[...] aktu pisania nie da się ocenić pieniędzmi. Mieć pieniądze to wielka sprawa, ale kiedy dochodzi do tworzenia, najlepiej nie myśleć o nich za dużo. To hamuje cały proces.

Usta mogą przemawiać, ale czymże jest opowieść, gdy brak życzliwego ucha.

Czas ma zabawną plastyczną właściwość. Wszystko, co przemija, zmienia się.

Kiedy cię stawiają pod pręgierzem, najlepsze, co możesz zrobić, to zacisnąć zęby i przeczekać.

[...] dla młodych tragedie, które się nie wydarzyły, to tylko sen.

Wspomnienia: one są rzeczywistością.

[...] co jakiś czas trafiam na kogoś, kto ma jeszcze bardziej popieprzone w głowie niż ja [...]. To mi poprawia humor.

Kiedy masz siedemnaście lat, przyszłość jest wyłącznie teorią.

Ostatecznie w ludziach kryje się więcej, niż widać na zewnątrz.

Każdy system, jaki stworzył ludzki umysł, inny ludzki umysł może złamać.

[...] stosunki pomiędzy nimi są chłodne i na dystans... statki, które mijają się nocą.

Łatwo – zbyt łatwo – zlekceważyć kogoś, kogo się nie lubi.

To było niesprawiedliwe, ale takie jest życie: karnawał gówna z gównianymi nagrodami.