Stephen King

Wyobrażam sobie, że prawdziwym przeciwieństwem strachu jest uczciwość. Uczciwość i wiara.

Strach to uczucie, które odrzuca i wyklucza zmianę.

W AA mówią, że są ludzie, którzy jedną nogą tkwią w przyszłości, a drugą w przeszłości i dlatego obszczywają swoje teraźniejsze życie.

Mieszkańcy [...] może nie mieli wielu rzeczy, o które mogliby dbać, ale dbali o to, co mieli.

Jeśli dobre intencje nadają się tylko na bruk piekielny, to ludzie, którzy łatają nimi dziury, zasługują na trochę uznania.

„Niektóre rzeczy są trudne do wyjaśnienia [...], ale nie stają się z tego powodu mniej prawdziwe.”

„Nie dość, że życie jest wąską kładką nad bezdenną przepaścią [...], którą musimy przejść z zawiązanymi oczyma. Nie. Nie dość tego. Czasami jeszcze dostajemy szturchańca”.

[...] kobieta, która gotowa jest okraść cię z twej miłości, kiedy jest to wszystko, co masz, nie jest wiele warta.

„Sikanie i myślenie mają wiele wspólnego, [...]. Można odwlec jedno i drugie... ale nie na zawsze”.

Dobrze uciec do zmyślonych światów, kiedy przebywanie w prawdziwym boli.

Wierzył w instytucję doradców. Wierzył w medytację i w mediację. Wierzył w sens dyskusji, gdy rządził rozsądek, i natychmiastowe odesłanie problemu w ręce osoby kompetentnej, kiedy rozsądek abdykował. Pogląd, że mężczyzna czasem musi zrobić to, co musi, miał sens [...], ale tylko w filmie z Sylvestrem Stallone'em w roli głównej.

Może [...] jest pisarzem? Spełniał oba podstawowe warunki: opowiadał historię, którą chciało się poznać do końca [...] i miał w sobie tyle napędu, że nie dało się go powstrzymać.