Stephen King

Znacie powiedzenie: głupich nie sieją, sami wschodzą?

Mówi się, że dopóki jest życie, jest nadzieja, i ani myślę się z tym spierać, ale sądzę, że prawdziwa też jest odwrotność tego powiedzenia.

Jest nadzieja, więc żyję.

Samobójstwo w ogóle nie wchodzi w grę. [...] Czuję – słusznie czy nie – że za wiele rzeczy muszę odpokutować. [...] Człowiek martwy nie może za nic odpokutować.

[...] każdy z nas, mężczyzna i kobieta, winien jest naturze swoją śmierć, [...].

Ciekawość to rzecz straszna, ale ludzka.

Bardzo ludzka.

[...] wdzięczność za życie, bez względu na jej przyczynę, wskazuje, że człowiek zdołał zachować trzon swojego rozumu.

W sercu każdej wielkiej religii jest jedna święta tajemnica, która umacnia w wierze i wymusza wierność, niekiedy nawet męczeństwo.

Bywa, że śmierć jest naturalna, jest aktem łaski, który kładzie kres cierpieniu. Zbyt często przychodzi jednak jako skrytobójca, bezsensowanie okrutny, nieznający litości.

Papierosy [...]. Cóż za idiotyczna metoda samobójstwa.

Gdybyśmy obaj nie wiedzieli, że Bóg to dochodowy, samofinansujący się twór Kościołów tego świata, widok światła jutrzenki prawie by wystarczył, żeby rozbudzić w nas wiarę na nowo.

Tak właśnie działa prawda, [...]. Budzi w ludziach podejrzenia.

Życie kołem się toczy i zawsze wraca do punktu wyjścia.