Ostatnio dodane

Indianie sądzą, że winien jest zabójca, a nie społeczeństwo, czy rodzice, albo przodkowie.

Gdyby kiedyś udało mi się stąd wyjść, pozwoliłabym sobie być szalona, bo wszyscy jesteśmy szaleni. Najgorsi są ci, którzy o tym nie wiedzą, bo powtarzają tylko to, co każą im inni.

Odczuła coś na kształt euforii, tak jakby śmierć miała ją wyzwolić od lęku przed śmiercią. Wspaniale! Za chwilę to wszystko się skończy! Być może poczuje jakiś ból, ale cóż znaczy pięć minut agonii wobec spokojnej wieczności?

Mój Boże, nie wierzę w Ciebie, ale pomóż mi!

Nawet w zakładzie psychiatrycznym trzeba stosować się do pewnych zasad.

Gdyby wszyscy (…) żyli swoim życiem i pozwolili innym robić to samo, Bóg istniałby wszędzie, w każdym ziarenku gorczycy, w najmniejszej chmurce, która pojawia się i zaraz rozwiewa.

Istnieje sporo ludzi, którzy rozprawiają o nieszczęściach innych i udają tylko chęć niesienia im pomocy, a tak naprawdę cieszą się z cudzego cierpienia, bo to ich utwierdza w mniemaniu, że sami są szczęściarzami, i że życie jest dla nich łaskawe.

Nie ma co kurczowo trzymać się życia, które może przynieść tylko cierpienie.

Małżeństwa były zmuszone do swoistego monoteizmu, gdzie pożądanie seksualne (…) zanika w trzecim czy czwartym roku życia pod jednym dachem. Potem kobieta czuje się odrzucona, mężczyzna – niewolnikiem małżeństwa.

Lepiej skończyć z tym wszystkim teraz, gdy mam jeszcze dość odwagi i zdrowia by umrzeć

Jak mogę nienawidzić kogoś, kto dał mi samą miłość?

Nie był w stanie iść ani do przodu ani wstecz. Prościej, więc było zejść ze sceny.