Ostatnio dodane

– Na czym właściwie polega różnica – zastanawiał się [Bruno]. – I kto decyduje, którzy ludzie mają nosić pasiaste piżamy, a którzy mundury?

Aby dokonać czegoś godnego uwagi, trzeba się namęczyć i napocić.

Ignavi z Pieśni trzeciej nie wybierali za życia ani dobra, ani zła, przeto wzgardziło nimi zarówno Niebo, jak i Piekło. Trafili zatem do przedsionka Piekła. Ponieważ niegdyś tchórzliwie odmówili działania.

Im więcej sojuszników, tym lepiej.

Ból wprawdzie nikogo nie zabił, lecz jest najmniej upragnionym towarzyszem w łożu.

Jak każdy człowiek, którego większość życia upłynęła w samotności, nosił w sobie wiele skrywanych lęków. Myśl o śmierci zawsze budziła w nim szczególne przerażenie.

Jeżeli pieniędzy nie można zarobić, przypuszczam, że trzeba je zrobić.

Każda dobra bitwa wymaga silnego sprzymierzeńca.

Bez względu na to, jak wykształcony jest człowiek, zawsze będzie miał takie podejście do przesądów, jak ta Francuzka do duchów: „Je n’y crois pas, mais je les crains” – Nie wierzę w duchy, ale mimo to się ich boję.

Ludzie nie lubią jedynie tych łgarzy, co kłamią lepiej od nich.

Dantejskie Piekło jest częścią naszego świata w takim samym stopniu, w jakim stanowi ono część świata podziemnego, i nie powinno się go unikać, lecz raczej konfrontować się z nim – stwierdził Lowell – W naszym życiu bardzo często sondujemy jego głębię.

Dom to nie budynek, ulica czy miasto. Byle cegły i zaprawa to tylko pozór domu, bo przecież naprawdę dom jest tam, gdzie mieszka rodzina (…).