Ostatnio dodane

Autyzm sprawił, że miałam problemy w szkole i w różnych grupach społecznych, ale za to lepiej rozumiałam zwierzęta.

Prawdziwsze byłoby chyba stwierdzenie, że niemal wszyscy nieustannie komunikują się sami z sobą, a tylko nieliczne jednostki posiadły umiejętność medytacji lub kontemplacji, która zmienia ów stan rzeczy.

Nic nie jest oczywiste. Najłatwiej popełnić błąd, przyjmując jakieś pewniki.

Rzeczy nie są złe ani dobre, z punktu widzenia coachingu istotne jest to, jak wpływają na twoje potrzeby – czy cię ograniczają, czy raczej pozwalają uruchomić wszystkie potrzebne zasoby.

Wiele osób wiąże się nie tyle z drugą żywą istotą, co ze swoimi marzeniami i pragnieniami związanymi z jakąś osobą.

Wiele osób dziwi się, że choć tak bardzo kocham zwierzęta, to współpracuję z przemysłem mięsnym. Dużo o tym myślałam. Pamiętam, jak wyjrzałam przez okno po tym, gdy zaprojektowałam centralny blok naprowadzający. Zobaczyłam setki krów w zagrodach. Zmartwiłam się, że mam na biurku plany naprawdę wydajnej rzeźni. Ze wszystkich zwierząt najbardziej lubię właśnie krowy. Patrząc na nie, zdałam sobie sprawę z tego, ze nie byłoby ich tam, gdyby nie ludzie. A skoro to my doprowadziliśmy do tego, że te zwierzęta są z nami, jesteśmy za nie odpowiedzialni. Powinny przy nas dobrze żyć i mieć dobrą śmierć. Powinniśmy sprawić, by uniknęły stresów. Na tym polega moje zadanie.

Trzeba uważać, żeby nie żyć dłużej, niż jest się do tego zdolnym.

Z wiekiem myślenie staje się mechanizmem udręki skojarzeń.

Od jakości zadawanych sobie pytań zależy jakość naszego życia.

Jeśli boisz się przeszłości i ukrywasz się przed nią, to znaczy, że stanowi ona część twojej teraźniejszości.

Mózg ma strukturę państwa – powiedział malarz. – Nagle powstaje anarchia.

Zmiany są częścią życia. Warto dokonywać ich świadomie.