Ostatnio dodane

Kierunek naszego życia mogą zmienić i na zawsze ustalić pojedyncze wydarzenia.

Gdyby na tym świecie panowała sprawiedliwość, wszyscy dostawalibyśmy o wiele więcej mandatów od policji – za przechodzenie przez ulicę na czerwonym świetle, za zbyt szybką jazdę samochodem, za zaśmiecanie trawników. Żądamy sprawiedliwości tylko wtedy, kiedy nam się opłaca, a zazwyczaj tak nie jest.

Choć życie nigdy nie jest sprawiedliwe, to jednak bywa interesujące.

Świat niczego od ciebie nie potrzebuje, ale ty musisz mu cos dać. Dlatego żyjesz. Jeśli się teraz zabijesz, udowodnisz, że większość ma rację – niczym się nie wyróżnisz od miliardów innych czaszek, które leżą pod ziemią. Jeśli dasz coś światu, nawet nietrwałego, wygrasz.

Ilekroć spełnia się twoje marzenie, postępujesz jeden krok w stronę Boga. Ale im bliżej jesteś, tym lepiej Go widzisz, i może okazać się, że jest zupełnie inny, niż sobie wyobrażałeś.

Czy nie byłoby nam łatwiej, gdybyśmy zawsze postępowali w taki sposób? Rozpoznajesz, że coś jest złe lub niemoralne, natychmiast to odrzucasz i przestajesz o tym myśleć. Proste, praktyczne, oszczędzające czas. Byłoby łatwiej, ale życie woli kolor od czerni i bieli.

Kiedy łaska losu zajeżdża pod twój dom zbyt szybko, może wzbudzić podejrzenie.

Pieniądze są niewyczerpane – w przeciwieństwie do wiary, jaką ludzie obdarzają najdroższe ich sercu instytucje.

Kiedy ludzie przekraczają granicę miłości? Czy budzimy się pewnego ranka nie tylko z jej smakiem na języku, lecz także z pewnością, że dobre chęci i odrobina wysiłku wystarczą, by go zachować?

Kiedy jesteś młody, nigdy nie czujesz w mięśniach tej dziwne, upartej ociężałości. Jeśli się w czymś spełniasz albo przynajmniej jesteś zajęty, nie myślisz o starzeniu się – to znaczy, póki taki drobiazg nie stuknie cię w ramię, by ci o tym nie przypomnieć.

Nadzieja błyszczy w durnym sercu.

Pragnienie bycia bezpiecznym i kochanym nie jest tchórzostwem. My byśmy się kochali (...), ale nie zapewnilibyśmy sobie bezpieczeństwa. Huśtalibyśmy się na trapezach bez asekuracji. To może być dobre, gdy jesteś młody i nie masz nic do stracenia oprócz swego serca, ale gdy jesteś starczy i wiesz, że twoje serce to fragment całości, wycofujesz się, bo wolisz mieć rodzinę niż gwiazdkę z nieba. Wolę leżeć na ziemi i patrzeć na gwiazdy, niż próbować do nich dotrzeć, mając niewielką szansę, że mi się uda.