Ostatnio dodane

Los nie daje się oszukać. Przez jakiś czas może być niewidoczny, ale potem uderza z podwójną siłą. Zawsze czai się za rogiem, za którym najmniej go oczekujemy, i lepiej nie kusić go tym, że ignorujemy jego istnienie lub wręcz mu zaprzeczamy.

Na terenie ściśle podzielonym na rangi, obowiązki i zakresy odpowiedzialności nie można się było zgubić – podczas gdy mapa emocji wydawała się niemal nieczytelna.

Brak zmysłu piękna to poważna skaza.

Piękno samo w sobie jest nieprzyzwoite.

Traktujecie życie jak wódkę: wypić jak najszybciej, wypalić sobie wnętrzności i zapomnieć o świecie. A życie należy traktować jak wino: upić mały łyk i delektować się jak najdłużej. Poczuć jego posmak w ustach. Posmak jest najważniejszy.

Eleganckie damy zawsze robią tylko to, czego się od nich oczekuje, i nigdy tego, czego w głębi serca pragną.

Walka musi mieć filozoficzne podłoże. W przeciwnym razie wszystko sprowadza się do zwykłego zabójstwa.

Co pozostaje z człowieka? Grób, o który nikt się nie troszczy? Imię uwiecznione na sczerniałej metalowej płycie?

Miał niewiarygodne szczęście. Jak szybko się o tym zapomina po osiągnięciu zaledwie pośredniego celu! Nie myśli się już o zainwestowanym czasie i pracy – nie zostaje ślad po ekstatycznych doznaniach towarzyszących wymarzonemu sukcesowi. Zamiast odczuwać dumę z pokonanego etapu, Fernando nie czuł nic poza palącą niecierpliwością – dalej, dalej! Musiał szybciej piąć się w górę, musiał zajść wyżej! Czy będzie się to ciągnąć bez końca? Czy nigdy nie doświadczy prawdziwej radości z osiągnięcia celu? Dokąd jeszcze zaprowadzi go niezadowolenie? A może powinien nauczyć się czerpać satysfakcję z samej walki? Czyż najwyższą nagrodą jest nie sam szczyt, lecz cieszenie się trudami wspinaczki.

To jego sprawa. Każdy ma swoje kościotrupy w szafie. Przecież nikt nie jest święty.

Nie wierzę w siłę nauki, jeśli reprezentują ją niekompetentne osoby.

Przestrzeń zawiera w sobie umysł i świadomość, w takim samym stopniu, w jakim zawiera piasek, fale i szum, nie utożsamiając się z umysłem, świadomością, piaskiem, falami i szumem. Im cichszy staje się świat obok mnie, im mniej słucham innych kompulsywnych umysłów, tym częściej odsłania się przestrzeń.