Miał niewiarygodne szczęście. Jak szybko się o tym zapomina po osiągnięciu zaledwie pośredniego celu! Nie… — Ana Veloso
Miał niewiarygodne szczęście. Jak szybko się o tym zapomina po osiągnięciu zaledwie pośredniego celu! Nie myśli się już o zainwestowanym czasie i pracy – nie zostaje ślad po ekstatycznych doznaniach towarzyszących wymarzonemu sukcesowi. Zamiast odczuwać dumę z pokonanego etapu, Fernando nie czuł nic poza palącą niecierpliwością – dalej, dalej! Musiał szybciej piąć się w górę, musiał zajść wyżej! Czy będzie się to ciągnąć bez końca? Czy nigdy nie doświadczy prawdziwej radości z osiągnięcia celu? Dokąd jeszcze zaprowadzi go niezadowolenie? A może powinien nauczyć się czerpać satysfakcję z samej walki? Czyż najwyższą nagrodą jest nie sam szczyt, lecz cieszenie się trudami wspinaczki.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
– Nie spotkałaś potem nikogo, kogo chciałabyś poślubić? – Nie. Nie wierzę w małżeństwo. Zinstytucjonalizowana miłość – to dobre dla drobnomieszczaństwa.
Rozpychanie się łokciami jest warte więcej niż cywilizowane stanie w kolejce, a fałszywe papiery więcej niż prawdziwi przyjaciele.
Rozmowa dotyczyła przede wszystkim wojny (…) Jose Carvalho, jak i Rui da Costa reprezentowali (…) stanowisko, że cel uświęca środki i nie chodzi o jedno ludzkie życie mniej czy więcej – w końcu większość biednych i głupich ludzi nadaje się tylko na mięso armatnie.
