Ostatnio dodane

– (…) Szanse damy na dobre zamążpójście często znacznie wzrastają dzięki idealnej postawie.

– Zwłaszcza gdy podstawą tej postawy jest odpowiedni majątek.

Jak to jest (…) próbować nadążyć za światem, który puszcza cię niczym rozkręconego bąka w przyszłość, a ty i tak wiesz, że zawsze zostajesz o krok z tyłu?

Nikt nie pyta, jak się czuję czy jak sobie radzę. Nie mogłabym ich mniej obchodzić. My, dziewczęta, jesteśmy tylko lustrami, istniejemy jedynie po to, by ukazywać ich obraz, takimi, jakimi chcą się widzieć. Jesteśmy jak puste naczynia, wypłukane z własnych emocji, potrzeb i opinii, czekające, aby je napełnić letnią wodą pełnej wdzięku uległości.

Mówią, że diabeł tkwi w szczegółach. To samo można powiedzieć o prawdzie. Odrzuć szczegóły, zostaw samo sedno i możesz na nim ukrzyżować każdego.

– A co się dzieje, jeśli nasza decyzja okazuje się błędna?

– Musisz spróbować ją skorygować.

– A jeżeli jest za późno? Jeżeli już się nie da?

– Wtedy musisz nauczyć się z nią żyć.

Takie właśnie jest życie – jedno wielkie kłamstwo. Iluzja, w której wszyscy odwracają wzrok i udają, że nie istnieje nic nieprzyjemnego, nie ma goblinów w ciemnościach, nie ma upiorów w duszy.

Nie da się nigdy nikogo poznać do końca. Dlatego jest to jedna z najbardziej przerażających rzeczy – przyjmowanie kogoś na wiarę i nadzieja, że on przyjmie nas tak samo. Jest to stan równowagi tak chwiejnej, że aż dziw, iż w ogóle się na to decydujemy. A mimo to…

Każde zakończenie stanowi początek czegoś nowego.

My rozmawiamy tylko o pogodzie, a jeśli pogoda jest kiepska, udajemy, że jej nie zauważamy.

W oknach znajdują się witraże, kolorowe reklamy Boga (…).

Rzeczy nie są dobre ani złe same z siebie. Stają się takie przez to, co z nimi robimy.

Uczmy się na cudzych błędach, bo sami wszystkich popełnić nie zdążymy…