Ostatnio dodane

– Bardzo panu dziękuję – powiedział tata do taty Kleofasa. – Czasem kusi mnie, żeby kupić telewizor, ale przyznam, że waham się ze względu na małego.

– I słusznie – powiedział tata Kleofasa. – Sam nieraz żałuję, że kupiłem ten odbiornik. Dzieciaki gapią się w ekran jak sroka w gnat, oglądają wszystko jak leci i tylko od tego głupieją.

I tata Kleofasa powiedział nam szybko do widzenia, bo mama Kleofasa zawołała z salonu, że właśnie zaczyna się serial.

Tata Kleofasa powiedział, że zawsze się zastanawiał, po co się urządza te wszystkie wyścigi, w których ludzie narażają życie. Tata mu wytłumaczył, że właśnie o to chodzi, że motłoch lubi patrzeć, jak ludzie się zabijają, i że to jest w motłochu okropne.

Romans z żonatym facetem, w dodatku własnym szefem, nie jest tylko związany z posiadaniem moralności, ale także ze zwykłym rozsądkiem i instynktem samozachowawczym. Tego wszystkiego Uli najwyraźniej zabrakło, skoro wpakowała się w taką kabałę, co oczywiście musiało zakończyć się katastrofą. Na nic innego nie było szans.

Wszystko, co złe, zawsze powraca.

– Powinna uczyć się na błędach.

– Uczy się. Tylko wciąż popełnia nowe…

Uważaj na pochlebstwa (…). Komplement to największe zagrożenie dla bankiera. Trudno się oprzeć tym, którzy mile o nas mówią, toteż lepszy dla nas złodziej niż pochlebca.

Wiedza o totalnej manipulacji rodzi nieufność, ta zaś nieufność jest potrzebna, by napędzać mechanizmy totalnej manipulacji.

Z wysokości tronu wiadomo jest, kogo się uderza (…), lecz nigdy nie widać, czy zamierzone dobro zostało spełnione i wobec kogo.

Są jednak tacy (i ja do nich należę), którzy twierdzą, że gdy człowiek zafunduje sobie w środku zimy pobudkę o piątej, szare dni nabierają koloru i sensu. Po prostu po rannym zrywaniu i błąkaniu się w ciemnym domy ma się gwarancję, że nic gorszego człowieka już w danym dniu nie spotka.

Śmiech najdoskonalej demaskuje fałsz i kłamstwo. W chwilach radości człowiek staje zaś w prawdzie wobec Boga, to znaczy staje taki, jaki jest, staje się sobą.

Bóg dał nam rozum właśnie po to, byśmy nie wiedząc czy wątpiąc – pytali.

Wśród sześciu miliardów ludzi nie ma nikogo, kto by urodził się „po nic”.