Jane Austen

Żonie nie zawdzięczał nic prócz radości, jaką czerpał z jej głupoty i ignorancji. Nie jest to jednak ten rodzaj szczęścia, jaki na ogół mężczyźni pragnęliby zawdzięczać żonom, ale tam, gdzie brak innych źródeł zadowolenia, prawdziwy filozof potrafi wykorzystać i te, które mu są dane.

– Nie ma w ogóle nic lepszego jak taniec. Uważam, że jest jednym z najważniejszych elementów świadczących o wytworności w najbardziej eleganckich społecznościach.

Ze wszystkich okropnych rzeczy w życiu najokropniejsze jest pożegnanie.

Żywość twego ducha i umysłu sprowadzi na ciebie bardzo wielką groźbę w małżeństwie z kimś tobie nierównym. Nie będziesz mogła uniknąć cierpienia i braku uznania. Dziecko moje, nie sprowadzaj na mnie tej boleści, nie każ mi patrzeć na to, jak ty nie będziesz mogła szanować swego towarzysza życia. Nie wiesz, na co się porywasz.

nędznymi są wszystkie sztuczki, do których czasami zniżają się damy, by kogoś urzec. Cokolwiek zawiera znamiona przebiegłości, jest nikczemne.

Jest pewna rzecz, którą mężczyzna może zawsze uczynić, jeżeli chce, a mianowicie: spełnić obowiązek, i to nie używająć krętactw i podstępów, ale siły i stanowczości.

(…) kiedy piękną kobietę ogarnia obłęd, nie pozostaje jej nic innego jak tylko umrzeć; a kiedy zaczyna stawać się przykra dla otoczenia, jest to również wyjście godne polecenia, zaciera bowiem wszelkie ujemne sądy.

Ale człowiek nigdy nie wyrobi sobie o nikim właściwego pojęcia. Stwarza sobie jakiś obraz i jest kontent.

(…) jeżeli sprawy układają się niepomyślnie w jednym miesiącu, w następnym wszystko się poprawi.

Pani Long to najlepsza pod słońcem kobieta, a jej siostrzenice to miłe, dobrze ułożone panienki i na dodatek bardzo brzydkie. Ogromnie je lubię.

Niewielu jest ludzi, których prawdziwie kocham, a jeszcze mniej takich, o których mam dobre mniemanie. Im więcej poznaję świat, tym mniej mi się podoba, a każdy dzień utwierdza mnie w przekonaniu o ludzkiej niestałości i o tym, jak mało można ufać pozorom cnoty czy rozumu.

Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.