Jan Kochanowski

Łaziebnicy a kurwy jednym kształtem żyją,

W tejże wannie i złego, i dobrego myją.

Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,

Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;

Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,

Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.

Zacność uroda, moc, pieniądze, sława,

Wszytko to minie jako polna trawa;

Naśmiawszy się nam i naszym porządkom,

Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom.

A kiedy cię pocałuję,

Trzy dni w gębie cukier czuję.

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!

Szedłem spać trzeźwo, a wstanę pijany.

Często wzdycha, a rzadko kiedy się rozśmieje – Tedy nie wiesz, że prze cię moje serce mdleje?

Co bez przyjaciół za żywot? Więzienie,

W którym niesmaczne żadne dobre mienie.

(…)

Uchowaj Boże takiego żywota,

Daj raczej miłość, a chocia mniej złota!

Cieszy mię ten rym: Polak mądr po szkodzie:

lecz jeśli prawda i z tego nas zbodzie,

nową przypowieść Polak sobie kupi,

że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.

Nie uciekaj, ma rada; wszak wiesz: im kot starszy,

Tym, pospolicie mówią, ogon jego twardszy

Jakoby też rok bez wiosny mieć chcieli,

Którzy chcą, żeby młodzi nie szaleli.

Biedna starości! wszyscy cię żądamy,

A kiedy przyjdziesz, to zaś narzekamy.

Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?

Czego za dobrodziejstwa, którym nie masz miary?

Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie,

I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.