Frank Herbert

Bliskość pożądanej rzeczy kusi człowieka, by uległ słabościom. Na drodze tej czyha zguba.

Gdyby życzenia były jak ryby, wszyscy stawialiby sieci.

Czym gardzisz? Po tym poznać, kim jesteś naprawdę.

Jedna palma daktylowa potrzebuje czterdzieści litrów wody dziennie. A człowiek zaledwie osiem. Przeto palma równa się pięciu ludziom. Tam jest dwadzieścia palm – stu ludzi.

Najtrwalszymi zasadami wszechświata są przypadek i błąd.

Jeśli musisz coś czcić, czcij życie. Każde życie. Wszyscy jesteśmy razem w jego pięknie.

Lepszy spokój z okruchem suchara niźli pałac łez i waśni.

Bóg stworzył Arrakis, aby ćwiczyć wiernych.

Jakich brakuje nam zmysłów, że nie widzimy i nie słyszymy innego świata, który nas otacza?

Czy walczysz z marami?

Czy wojujesz z cieniami?

Czy poruszasz się jak we śnie?

Czas się oddalił.

Życie ci skradli.

Wszystkoś zmarnotrawił.

Twój obłęd cię zabił.

Pogrom jest marnotrawstwem.

Pochodzimy z Kaledanu – rajskiego świata dla naszych form życia. Na Kaledanie nie było potrzeb tworzenia raju dla ciała ani raju dla umysłu – wystarczyło popatrzeć dokoła na otaczającą nas rzeczywistość. I zapłaciliśmy cenę, jaką ludzie zawsze płacą za osiągnięcie raju w życiu doczesnym – zniewieścieliśmy, utraciliśmy pazur.