Emil Cioran
Cytaty
Absolut – to coś, co rozpuszcza nam krew.
Oko może powiększać. W sercu wszystko jest wielkie.
Chciałbym roztopić się w jednej łzie, w której uwięzłyby promienie słońca, a ja mógłbym zapłakać u kresu światłości.
Czy można uczciwie mówić o czymkolwiek oprócz Boga lub samego siebie?
Istnieje, to oczywiste, kliniczna melancholia, na którą działają czasem lekarstwa. Istnieje też inna, podskórnie współistniejąca nawet z naszymi wybuchami wesołości i towarzysząca nam wszędzie, niepozostawiająca nas nigdy samych. Nic nie pozwala nam się uwolnić od tej złowróżbnej wszechobecności: jest naszym Ja na zawsze przeglądającym się w sobie.
Ktokolwiek cytuje nas z pamięci, jest sabotażystą, którego należałoby postawić przed sądem. Okaleczony cytat równoważny jest zdradzie, obeldze, ujmie tym cięższej, że chciano nam oddać przysługę.
Neron był melancholikiem. Bo jak inaczej mógłby kochać muzykę?
Kiedy wychodzę na ulicę, pierwsze, co mi przychodzi do głowy, to – eksterminacja.
Bóg – obłęd oficjalny.
Świat tworzy się w obłędzie, gdyż poza nim wszystko jest wyobrażeniem.
Jak wyjaśnić, że fakt, iż nie istniało się uprzednio, że gigantyczna nieobecność poprzedzająca narodziny nie wydaje się nikomu przeszkadzać, ten zaś, kto się nad tym zastanawia, nie przejmuje się ponad miarę?
Gdyby nie myśl o samobójstwie, dawno bym się zabił.
