Emil Cioran
Cytaty
Ironia wynika z niezaspokojonego pragnienia naiwności, które wskutek porażek napełnia się goryczą i jadem.
Śmierć to stan doskonałości, jedyny w zasięgu śmiertelnika.
Jeśli gdziekolwiek znajdujemy więcej rzeczywistości niż w sobie, oznacza to, żeśmy podążyli fałszywą drogą i że zasługujemy na upadek.
Byt nieorganiczny wystarcza sam sobie, organiczny jest zależny, zagrożony, niestabilny; byt świadomy to kwintesencja marności.
Człowiek wydziela katastrofę.
Każdy zamyka się we własnym strachu – w swojej wieży z kości słoniowej.
Pospolitość najbardziej zdradza to, że stara się unikać rozczarowań.
Ułomnością filozofii jest jej zbytnia znośność.
Tylko żal wysubtelnia formę. Ci, w których buzuje nadzieja, nie mają stylu. Pozytywna obsesja teraźniejszości i przyszłości stawia ich poza granicami sztuki.
Wadą człowieka jest wiara w człowieka.
Nie można kochać czegoś, nie kochając nieświadomie wszystkiego.
Każda chwila uzyskuje formę kosztem czasu – i duszy.
