Eduardo Mendoza

[...] nawet najlepiej wymyślone plany mają jakieś momenty wymagające improwizacji ad hoc.

Chłód jest przypisany majestatowi.

Niemcy mają obsesję na punkcie dokładności. Jeśli pani Merkel powiedziała, że przyleci o dziewiątej, to przyleci o dziewiątej, choćby się świat walił.

Filozofia i religia [...] są dla bogaczy, no a jak się jest bogatym, to po co komu filozofia i religia?

Istotom ludzkim potrzebny jest przewodnik, a przewodzić wcale nie jest łatwo, bo siłą nigdzie ich nie zaciągniesz.

Mężczyźni są prostsi: pieniądze i futbol blokują im powzgórze mózgowe [...]. Natomiast kobiety, jeśli tylko wyłączą komórkę, wyzwalają w sobie moce umysłowe [...].

Ze starością przychodzi spokój: nie ma musu, nie trzeba więcej odwiedzać domów schadzek.

Tajemnica, jak dożyć późnej starości, jest taka, że trzeba się szybko zestarzeć.

Szkoda, że nie jestem już w wieku, by iść w konkury. Pragnienia zostają, możliwości przemijają.

[...] stawanie twarzą w twarz z rzeczywistością nie poprawia nastroju.

Przyjemność z dobrze wykonanej rzeczy jest większa niż ewentualna nagroda.

[...] zmarłym się nie śpieszy z wyjaśnieniem, kto ich zabił. I najprawdopodobniej w ogóle ich to nie obchodzi.