Eduardo Mendoza

Niekiedy, aby zrealizować projekt, albo wypełnić zadanie, jesteśmy zmuszeni do ukrywania prawdziwej tożsamości i posługiwania się fikcyjnym imieniem i wyglądem.

Wszystko można zapomnieć oprócz sztuki udawania.

Po wielu latach walki o wyzwolenie spod zewnętrznych nacisków brakowało jej doświadczenia w chwili konfrontacji z samą sobą. Choć natężała słuch, do jej uszu nie dobiegał ani głos obowiązku, ani uczucia. Cokolwiek zrobi, nie obejdzie się bez wątpliwości i żalu.

Trudno jest docenić samą siebie.

Sęk w tym, żeby umieć odróżnić to, co istotne, od drobiazgów.

Przyjęcie pożyczki czy uprzejmości, na jedno wychodziło, a to drugie wydało jej się w sumie bardziej upokarzające. Czy do końca życia będę musiała dziękować i przepraszać?

Wiele razy człowiek żałuje, że nie zrobił czegoś z ostrożności.

Sny są zawsze ciemne, zamglone, jakby źle oświetlone. Nawet najweselsze przerażają. Za to tu światło jest przejrzyste, a powietrze czyste.

Wszystko przez to, że jesteś niezdecydowana. Ten, kto wie, czego chce, nigdy nie musi podejmować decyzji. O wszystkim zdecydowała wcześniej.

Rzeczy maleją, gdy oddalamy się od nich w przestrzeni i czasie: to, co ważne dziś, jest nieistotne w innym miejscu i będzie nieistotne jutro, tu czy gdziekolwiek.

To małe miasto, a my obracamy się w ciasnym kręgu, gdzie wszyscy wszystkich obserwują przez dziurkę od klucza. Towarzyska pornografia! (…) Gdybym mogła, natychmiast wyjechałabym na koniec świata.

Zatruwanie sobie życia w niczym ci nie ulży.