Wojciech Cejrowski

Cytaty

  1. Pan Bóg był w dżungli i mieszkał z Indianami na długo zanim przyszli misjonarze. Był tam od stworzenia świata. Kto temu przeczy, podważa dogmaty wiary i nie nadaje się na misjonarza.

  2. Bieda bywa błogosławieństwem.

    Niedostatek szkołą mądrości.

    Indianie – w Brazylii, w Peru, w Kolumbii

    – gdziekolwiek ich spotykam są moimi

    najlepszymi „profesorami”.

  3. Najlepsze nawet zdjęcie źle podane jest jak szampan w słoiku po ogórkach.

  4. Biały w indiańskiej wiosce to coś jak lądowanie UFO albo kino objazdowe.

  5. Przyrody jest w tropikach tyle, że najczęściej trzeba się od niej odganiać albo przez nią przedzierać i wtedy nie ma już czasu na zachwyty. W tych warunkach to, co określa się jako „zbliżenie z naturą” polega zwykle na tym, że albo my przed nią uciekamy, albo ona przed nami.

  6. Indianin żyje chwilą. I jak nikt inny potrafi smakować teraźniejszość.

  7. Biali wprawdzie nie jedzą ludzi, ale… pożerają dżunglę.

  8. Pracochłonne docieranie dokądś, to tylko kwestia techniczna. Wyprawa, to zaledwie wyczyn mięśni i trochę hartu ducha. Prawdziwie ciekawe i wartościowe jest dopiero to, co następuje później – a więc życie codzienne pośród ludu o innej kulturze. I codzienne spostrzeganie, że człowiek pierwotny, często nazywany Dzikim, różni się od nas jedynie ilością noszonej odzieży.

  9. Człowiek przez całe swoje życie paple. I wygaduje tyle różnych bzdur… Muszę wziąć przykład z Indian – mniej słów, a więcej znaczących dźwięków, których nie słychać. Więcej ciszy… która mówi.

  10. Jeżeli Dzicy zechcą dokładnie obejrzeć ciebie i cały twój bagaż, to obejrzą. Bez względu na twoje wysiłki, by było inaczej. Możesz się oczywiście opierać, ale wówczas wszystko tylko trwa dłużej. Dzicy są nadzwyczaj wytrwali i zawsze dopinają swego. Pierwszy kontakt trzeba po prostu przejść, tak jak się przechodzi różyczkę.

  11. – Będziemy musieli upiec węża (…) bo już nic innego nie mam.

    – Dzisiaj piątek – rzuciłem przekornie.

    – Nie szkodzi – odrzucił ksiądz – to był wąż wodny, więc da się to podciągnąć pod „dania rybne”.

  12. Brak jakiegokolwiek porządku urbanistycznego jest tak wielki, że ten chaos, który był na początku wszechświata, rumieni się ze wstydu.