Cytaty
– Kto nie idzie naprzód, cofa się.
Czy znowu grozi mi ciężka choroba?... Bo skąd ten niepokój, co za osobliwe przywidzenia?... Takich ciekawości doznawać musi pisklę, kiedy rosną mu skrzydła; takie niepokoje czuć musi na wiosnę konwalia, kiedy jej gałązki zaczynają okrywać się pączkami.
Wszystko to odmienne,
Łaska pańska, gust kobiet, pogody jesienne.
s. 1
Rozumiałem już. Umiera gąsienica, kiedy zmienia się w poczwarkę. Umiera roślina, kiedy zawiązuje się ziarno. Każdy, przemieniając się, odczuwa smutek i niepokój. Wszystko w nim staje się zbędne. Każdy, przemieniając się, jest jak pełen żalu cmentarz.
Wszystkie zmiany, nawet najbardziej upragnione, odznaczają się melancholią, bo to, co porzucamy, jest cząstką nas samych; trzeba dla jednego życia umrzeć, aby do innego wstąpić.
Musi być do wyboru,
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
Zmartwychwstać mogą jedynie trupy. Żywym trudniej.
Zrzucił skórę, a krzyczał, jakby go z niej obdzierano.
Przeniósł się z Sodomy do Gomory.
Najtrudniej podpalić piekło.
I lilie na bagnie drżą przed melioracją.
I głos sumienia przechodzi mutację.
