Bajki

Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny.

Prawda, nie jest wspaniały: szczupły, ale własny.

A cóż to jest za bajka? wszystko to być może;

Prawda; jednakże ja to między bajki włożę.

Małe złego początki wzrastają z uporu.

Wiesz, dla czego dzwon głośny? bo wewnątrz jest próżny.

Czy nos dla tabakiery, czy ona dla nosa?

Nie nowina, że głupi mądrego przegadał.

Według mnie, ten najlepszy, co się najmniej chwali.

Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie:

Dwa wilki jedno w lesie nadybały jagnię.

Już go miały rozerwać; rzekło: jakiem prawem?

Smaczneś, słabeś, i w lesie… zjadły niezabawem.

Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.

Pięknaś prawda na pozór, na pozór też słyniesz,

Jakeś prędko urosła, tak też prędko zginiesz.

Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.

Wszystko to odmienne,

Łaska pańska, gust kobiet, pogody jesienne.

Umiej być przyjacielem, znajdziesz przyjaciela.