Cytaty o złudzeniach

Kto czegoś pragnie, łatwo zwiedzionym być może,

A jego własna próżność w tym nam dopomoże.

Serce ludzkie takie jest dziwne, że więcej wierzy jasnemu urojeniu niż mętnej, czarnej rzeczywistości.

(…) miłość nie jest całkowicie ślepą, ale cierpi na daltonizm.

Świat stoi na oszustwie, a życie jest złudzeniem.

(…) można kobietę kochać nie taką jaka jest, ale taką jak by być mogła.

Dziewczyna! Co? Wspomniałem dziewczynę? Och, ona nie ma z tym nic wspólnego – zupełnie. One – mam na myśli kobiety – nie mają z tym nic wspólnego – i nie powinny mieć. Musimy im pomagać pozostać w tym ich własnym, pięknym świecie, żeby nasz nie stał się jeszcze gorszy.

To szczególne, jak dalece kobiety nie mają poczucia rzeczywistości. Żyją we własnym świecie, który właściwie nigdy nie istniał i istnieć nie może. Jest na to o wiele za piękny, a gdyby można taki świat zbudować, rozleciałby się przed zachodem słońca.

To była największa sztuka: świadomie wprowadzać się w stan nieświadomości, po czym stawać się nieświadomym dopiero co dokonanego aktu autosugestii.

Kochanek widzi wady ukochanej dopiero wówczas, gdy czar pryśnie.

Kochająca osoba popełnia prawie zawsze ten błąd, że nie czuje, kiedy druga strona przestaje kochać.

Człowiek jest niepocieszony, gdy go oszuka wróg lub zdradzą przyjaciele, a często jest rad, gdy oszukał sam siebie.

Człowiek nie jest nigdy tak szczęśliwy ani tak nieszczęśliwy, jak to sobie wyobraża.