Cytaty o mądrości
242 cytaty · 131 autorów
Cytaty
Jedyny sposób, aby zwyciężyć w kłótni, to unikać jej.
Tylko mądrość i cnota pozostają niezmienne, a ich wartość rośnie z upływem czasu. Nigdy nie zapominaj tej zasady.
Każdy musi utorować sobie drogę sam, wedle swych możliwości i warunków; każde doświadczenie jest nieprzekazywalne, a w ostatecznej instancji liczy się bardziej szczęście niż mądrość.
Rozumny wojownik uczy się nawet od najgorszego wroga!
Myślał, że starość otwiera to trzecie okno, którym widzi się wszystko na wskroś, które pozwala rozumieć, jak działa świat. Ale nic się nie wyjaśniło.
Dobrze jest nie rozumieć języka, nie rozumieć zwyczajów, sunąć jak duch pomiędzy innymi, którzy są dalecy i nierozpoznawalni. Wtedy budzi się szczególna mądrość – umiejętność domysłu, chwytania spraw nieoczywistych. Budzą się też wówczas bystrość i przenikliwość. Człowiek, który jest obcy, zyskuje nowy punkt widzenia, staje się, chcą nie chcąc, swoistym mędrcem (…) Tylko obcy naprawdę rozumie, czym jest świat.
Aszer Rubin uważa, że większość ludzi jest głupia i że to głupota ludzka sprowadza na świat smutek. Nie jest to grzech ani cecha, z którą człowiek się rodzi, ale zły pogląd na świat, błędna ocena tego, co widzą oczy. W rezultacie ludzie spostrzegają wszystko osobno, każdą rzecz w oderwaniu od pozostałych. Prawdziwa mądrość to sztuka łączenia wszystkiego ze wszystkim, wtedy wyłania się prawdziwy kształt rzeczy.
s. 866
(…) dalekowschodnia mądrość powiada, że „kiedy mędrzec wskazuje Księżyc, idioci patrzą na palec”. Język to właśnie palec, który wskazuje na Księżyc.
s. 169
Cóż wart byłby świat, gdyby nie mijała ludzka dzikość? Cóż byłby wart świat, gdyby człowiek nie stawał się z każdym wiekiem mądrzejszy? Czyż zło ma sens? Czyż zło i głupota to nie jest jedno?
Oto problem ze wszystkimi wielkimi objawieniami: ich znaczenie często przekracza możliwości naszego pojmowania. Rozumiemy dopiero potem, zawsze potem. Nie tylko wtedy, gdy jest za późno, lecz właśnie dlatego że jest już za późno.
Pośpiech jest obelgą dla mądrości.
Żyjący w odosobnieniu nie doznają oświecenia.
















