Richard Scott Bakker

Czymże są ludzkie sprawy, jeśli nie chwilowym wytchnieniem, kryjówką, która nie ostoi się długo? Życie to ciągła ucieczka przed myśliwym, którego nazywamy światem.

Powiadają: matka rodzi człowieka, matka go karmi. Potem karmi go ziemia i ziemia go przenika, za każdym razem zostawiając szczyptę pyłu, aż w końcu człowiek nie jest już dzieckiem matki, lecz ziemi.

Świat jest okręgiem, w którym tyle środków, ile ludzi.

Grami, tak jak życiem, rządzą reguły. Lecz w przeciwieństwie do życia, gry ograniczają się do zasad. Zasady to gra, a jeśli ktoś stosuje się do innych zasad, to po prostu gra w inną grę. Ponieważ ustanowione zasady określają znaczenie każdego ruchu, gry mają klarowność, przy której życie zdaje się pijackim bełkotem. Właściwości są jasne, permutacje pewne; jedynie wynik gry spowija mgła.

Tak wielu mężczyzn nosi w sobie czeluść, miejsce dostępne tylko dla innych mężczyzn.

Tylko szaleńcy i historycy wierzą w swoje kłamstwa.

Mężczyzni są jak psy. Jedyna różnica polega na tym, że obwąchują tyłki oczami.

Wielki głód nie opuszcza żadnej uczty.

Polityka. Nie była ona, jak napisał filozof Ajencis, negocjacjami w łonie ludzkiej społeczności; bardziej przypominała absurdalną aukcję niż ćwiczenie z retoryki. Handel zasadami i pobożnością, by osiągnąć to, czego wymagają zasady i pobożność. Brudzenie się, by się oczyścić.

Dowódcy często cenią sobie nieświadomość podwładnych bardziej niż wiedzę.

Głupcy mają zwyczaj nadmiernie się pysznić swoimi nielicznymi sukcesami.

Fanatycy często biorą nietolerancję za czystość, zwłaszcza w młodości.