Paulo Coelho

Podobno ekstrawertycy są bardziej nieszczęśliwi niż introwertycy, dlatego muszą ciągle udowadniać przed sobą, że są zadowoleni, radośni, pogodzeni z losem.

Może istnieć sto sposobów komunikowania się we współczesnym świecie, ale nic nie zastąpi ludzkiego spojrzenia.

Ilekroć odnotowuje się usztywnienie zasad religijnych, tylekroć spora grupa wiernych odłącza się od macierzystego wyznania w poszukiwaniu swobodniejszej opcji duchowego kontaktu z Bogiem.

(…) wszystko co stworzył artysta, odzwierciedla wyobrażenie o uczuciu, nigdy samo uczucie.

Czasami miłość wiedzie w otchłań nas samych, a co gorsza ludzi, których kochamy.

Aby zapomnieć o zasadach, należy je znać i szanować.

Nie każdy wierzy w Boga, ale każdy chce schudnąć.

Wypuszczając się na nieznane morza, ślepo ufamy naszym przewodnikom – w przekonaniu, że wiedzą więcej niż my.

Dla tych, którzy mają otwarte dłonie ku dawaniu, większą radością niż dar jest samo szukanie człowieka, który ich dar przyjmie. Bo czy możesz cokolwiek szachować na zawsze tylko dla siebie? Co jest posiadane, kiedyś musi być oddane. Zatem dawaj już teraz. Miej swój czas darowania, zamiast czasu spadkobierców twoich.

Wszystkich nas łączy ledwo wyczuwalna więź, którą możemy naszymi czynami wzmocnić lub zepsuć. Wiele rzeczy możemy zachować lub zniszczyć jednym, z pozoru nieważnym gestem.

Człowiek kocha albo nie kocha, i żadna siła na świecie nie ma na to wpływu. Możemy udawać, że kochamy. Możemy przywyknąć do drugiej osoby. Możemy przeżyć całe życie w przyjaźni i wzajemnym zrozumieniu, założyć rodzinę, kochać się każdej nocy i każdej nocy mieć orgazm, a mimo to czuć wokół żałosną pustkę, wiedzieć, że czegoś ważnego brakuje.

Istnieje szereg zasad, które określają czym jest szczęście, i jeśli ich nie spełniasz, twoja świadomość nie dopuszcza do siebie myśli, że jesteś szczęśliwy.