Paulo Coelho

Świat fizyczny i świat duchowy są jednym i tym samym. Dostrzegamy boskość w odrobinie kurzu, co jednak nam nie przeszkadza zetrzeć go wilgotną ścierką. Boskość nie znika, przemienia się jedynie w czystą powierzchnię.

Działania grupowe są bardzo ważne, ponieważ motywują nas do samodoskonalenia. W samotności możesz jedynie śmiać się z samej siebie, ale będąc wśród innych, śmiejesz się, a następnie działasz. Grupowe działania mobilizują nas, pomagają dokonywać wyboru, wyzwalają zbiorową energię, dzięki której łatwiej nam osiągnąć stan ekstazy – zarażając się nią od innych.

Wszystkie umysły na tej planecie bardzo łatwo poddają się najczarniejszym scenariuszom. Drżą przed chorobą, wojną, bandytami, śmiercią.

Miłość nie jest nawykiem, zobowiązaniem ani długiem. Nie jest tym, czego uczą nas romantyczne piosenki. Miłość po prostu jest. Bez definicji.(...) Kochaj i nie żądaj zbyt wiele. Po prostu kochaj.

Milczeć to być kimś innym.

Myśl o sobie dobrze nawet wtedy, kiedy czujesz się najnędzniejszą istotą pod słońcem.

Ucz każdego, kto pragnie się uczyć, bez względu na powody, jakie nim kierują.

Nikomu nikim nie wolno manipulować. W każdym związku dwojga ludzi obie strony są odpowiedzialne za to, co robią, nawet jeśli potem jedna z nich oskarża drugą, że została przez nią wykorzystana.

Odpręż się, rozluźnij. To czasem wszystko, czego możemy oczekiwać od życia.

Człowiek zdolny jest przezwyciężyć każdą trudność.

Uczucie samotności potężnieje, kiedy próbujemy się mu sprzeciwiać, a słabnie, kiedy najzwyczajniej w świecie je ignorujemy.

Kto wierzy, że poniósł klęskę, zawsze będzie ponosił klęski. Kto uznał, że nie może postępować inaczej, tego zniszczy rutyna.