Paulo Coelho

Wiara nie jest pragnieniem. Wiara jest Wolą. Pragnienia są czymś, co trzeba spełniać, natomiast Wola daje siłę. Wola zmienia przestrzeń wokół nas (...). Jednak do tego też niezbędne jest Pragnienie.

Ćwicz oczy – zostały stworzone do tego, aby dostrzegać więcej, niż sądzisz.

Mistrz nigdy nie mówi uczniowi, co powinien robić. Mistrz i uczeń są jedynie towarzyszami podróży. Dzielą ze sobą to samo niemiłe uczucie „wyobcowania”, które towarzyszy nieustannym zmianom percepcji i poszerzania horyzontów. Na ich drodze pojawiają się przeszkody – drzwi, które się zamykają, rzeki, których, w istocie nie należy przekraczać, lecz płynąć z ich nurtem.

Różnica między mistrzem i uczniem jest tylko jedna: pierwszy boi się o odrobinę mniej niż drugi.

Jeśli ograniczę się do tego, co znam, wówczas nigdy się nie dowiem, czego nie znam.

Dobrze jest dawać, kiedy o to proszą, ale jeszcze lepiej dawać tym, co nie proszą, pojmując ich pragnienie.

Energia miłości nigdy nie idzie na marne – jest potężniejsza niż wszystko i objawia się na wiele sposobów.

Zdobądź się na odrobinę fantazji. Masz nad głową niebo – ludzie obserwują je od tysięcy lat i tworzą na jego temat wiele podobno racjonalnych teorii. Zapomnij o wszystkim, co wiesz o gwiazdach, a znowu przemienią się w anioły albo dzieci, albo w co tylko będziesz miał akurat ochotę uwierzyć. Nie staniesz się przez to głupszy. To tylko zabawa, ale taka, która może wzbogacić twoje życie.

Rytuały przenoszą nas w nieznany świat, a tego, co tam odkrywamy, nie sposób zlekceważyć, ani traktować niefrasobliwie.

Prawdziwy mistrz inspiruje ucznia do zburzenia porządku własnego świata, chociaż uczeń lęka się rzeczy, które odkrył, a jeszcze bardziej lęka się tego, co czai się za następnym zakrętem,

Powiadacie nieraz: Dalibyśmy, ale temu, kto zasłużył. A przecież nie mówią tak ani drzewa sadów waszych, ani stada na waszych pastwiskach. One dają, by żyć. Kto bowiem nie ofiarowuje innym, martwy się staje.

Wolę (...) zaakceptować własną samotność, bo jeżeli będę przed nią uciekać, już nigdy nie znajdę partnera, a jeżeli ją zaakceptuję, zamiast z nią walczyć, być może coś się zmieni.

Nikt z nas nie lubi stawiać mylnych kroków, zwłaszcza świadomie.